Let, stroke czy no let

Przeszkodzenie nie jest odczuciem. Definiuje je to, co rywal jest uderzającemu winien, a przepis 8.1 wylicza dokładnie cztery rzeczy. Po wykonaniu rozsądnego wykończenia zamachu zawodnik musi zrobić wszystko, co może, żeby zejść z drogi, tak by po odbiciu piłki od ściany frontowej rywal miał:

Punkt	Uprawnienie
8.1.1	rzetelny widok piłki
8.1.2	dostęp do piłki
8.1.3	miejsce na rozsądny zamach
8.1.4	swobodę zagrania w dowolną część ściany frontowej

A potem definicja: przeszkodzenie zachodzi, gdy zawodnik nie zapewnia rywalowi robiącemu wszystko, co może, żeby zagrać piłkę, wszystkich tych warunków naraz.

Wynikają z tego dwie rzeczy, które rozstrzygają większość sporów, zanim się zaczną. Po pierwsze, uderzający też ma obowiązek — uprawnienie przysługuje wyłącznie temu, kto sam robi wszystko, co może, żeby zagrać piłkę. Po drugie, odmowa którejkolwiek z czterech rzeczy jest przeszkodzeniem; rywalowi nie wolno argumentować, że trzy pozostałe zostawił nietknięte.

8.2: uderzający, który uważa, że doszło do przeszkodzenia, może się zatrzymać i poprosić o leta, najlepiej mówiąc „Let, please”. Prośba musi paść bez zbędnej zwłoki, a przepis dorzuca trzy uwagi warte znajomości:

• Sędzia musi być przekonany, że zawodnik faktycznie prosi o leta, a nie tylko narzeka.
• Prośba o leta zawiera w sobie prośbę o stroke'a. Nie prosi się o stroke'a — prosi się o leta, a sędzia rozstrzyga, co to jest.
• Zwykle prosić może wyłącznie uderzający. Wyjątek: jeśli nieuderzający poprosi o leta z powodu braku dostępu, zanim piłka doleci do ściany frontowej, prośbę można rozważyć, mimo że nie jest jeszcze uderzającym.

8.4 pozwala sędziemu przyznać leta albo stroke'a bez żadnej prośby, w razie potrzeby zatrzymując grę, a przepis wskazuje bezpieczeństwo jako powód szczególny. Sędzia, który widzi zamach lecący komuś w twarz, nie czeka na pytanie.

I punkt, który łapie zawodników próbujących mieć jedno i drugie — 8.5: jeśli uderzający zagra piłkę, rywal następnie poprosi o leta, a piłka wpadnie w tin albo poleci na aut, wymianę wygrywa rywal. Nie da się zagrać, popatrzeć, jak nie wyszło, i dopiero potem prosić o leta.

Dotyczą wszystkich postaci przeszkodzenia. Czytaj je jak drzewo decyzyjne brane po kolei.

Punkt	Sytuacja	Decyzja
8.6.1	Brak przeszkodzenia i brak uzasadnionej obawy o kontuzję	No let
8.6.2	Przeszkodzenie było, ale uderzający i tak nie odegrałby dobrej piłki	No let
8.6.3	Uderzający grał dalej mimo przeszkodzenia, a dopiero potem poprosił	No let
8.6.4	Przeszkodzenie, które nie uniemożliwiło widzenia i dojścia do piłki — minimalne	No let
8.6.5	Uderzający odegrałby dobrą piłkę, a rywal nie robił wszystkiego, żeby uniknąć przeszkodzenia	Stroke dla uderzającego
8.6.6	Przeszkodzenie, którego rywal robił wszystko, żeby uniknąć, a uderzający odegrałby dobrą piłkę	Let
8.6.7	Przeszkodzenie, a uderzający odegrałby piłkę wygrywającą	Stroke dla uderzającego

Cztery z siedmiu to no let. Ta proporcja nie jest przypadkiem: przepis jest napisany tak, żeby piłka została w grze, a sędzia z wysokim odsetkiem letów zwykle nagradza zawodników, którzy się zatrzymują, zamiast grać.

Dwa pytania produkujące każdą odpowiedź z tej tabeli brzmią: czy uderzający odegrałby dobrą piłkę i czy rywal robił wszystko, co mógł. Zadawaj je w tej kolejności. Pierwsze dotyczy uderzającego i od razu załatwia 8.6.2; drugie dotyczy rywala i oddziela leta od stroke'a.

Punkt 8.6.7 jest tym, który przebija resztę. Uniemożliwiona piłka wygrywająca to stroke nawet gdy rywal zrobił wszystko dobrze, bo uderzający stracił pewny punkt bez własnej winy.

Ponad 8.6 przepis dokłada postanowienia do każdego z uprawnień.

Rzetelny widok (8.7). Rzetelny widok znaczy dość czasu, żeby zobaczyć piłkę i przygotować się do uderzenia, gdy wraca od ściany frontowej. Jeśli uderzający prosi o leta z powodu braku widoku, stosuje się 8.6 bez zmian. Nie ma tu przepisu szczególnego — jest ogólne drzewo.

Dostęp (8.8). Trzy dopiski i w większości działają przeciwko uderzającemu:

Punkt	Sytuacja	Decyzja
8.8.1	Przeszkodzenie, ale uderzający nie zrobił wszystkiego, żeby zagrać piłkę	No let
8.8.2	Uderzający miał dostęp, ale wybrał drogę, która sama wywołała przeszkodzenie	No let (chyba że 8.8.3)
8.8.3	Uderzający dał się zwieść, ale mógł wrócić i odegrać dobrą piłkę, po czym napotkał przeszkodzenie	Let, a stroke, gdyby piłka była wygrywająca

Uwaga pod 8.8.1 waży tyle co sam punkt: robienie wszystkiego, żeby zagrać piłkę, nie obejmuje kontaktu z rywalem. Jeśli dojdzie do kontaktu możliwego do uniknięcia, sędzia musi zastosować przepis 14 o zachowaniu. Przepychanie się nie jest staraniem, tylko przewinieniem regulaminowym.

Zamach (8.9). Rozsądny zamach to rozsądne zamachnięcie, uderzenie piłki i rozsądne wykończenie, przy czym zamachnięcie i wykończenie są rozsądne, dopóki nie sięgają dalej, niż to konieczne. Jeśli zamach był albo mógł być zakłócony pozycją rywala, który robił wszystko, żeby tego uniknąć, to let — chyba że uderzający odegrałby piłkę wygrywającą, wtedy stroke.

To osobny przepis i ten, który klubowi zawodnicy mylą najczęściej, bo odpowiedź zależy od tego, dokąd leciała piłka i czy uderzający się obrócił.

W drodze do ściany frontowej (9.1) piłka trafia nieuderzającego:

Punkt	Sytuacja	Decyzja
9.1.1	Odegranie i tak nie byłoby dobre	Wymianę wygrywa nieuderzający
9.1.2	Leciała bezpośrednio do ściany frontowej, uderzający przy pierwszej próbie, bez obrotu	Stroke dla uderzającego
9.1.3	Trafiłaby wcześniej w inną ścianę, uderzający bez obrotu	Let, a stroke, gdyby piłka była wygrywająca
9.1.4	Uderzający bez obrotu, ale przy kolejnej próbie	Let
9.1.5	Uderzający się obrócił	Stroke dla nieuderzającego, chyba że ten celowo ruszył, by przeciąć lot — wtedy stroke dla uderzającego

W drodze powrotnej od ściany frontowej (9.2), zanim piłka odbije się dwa razy:

Punkt	Sytuacja	Decyzja
9.2.1	Trafia nieuderzającego, zanim uderzający podjął próbę, bez przeszkodzenia	Wymianę wygrywa uderzający — chyba że spowodowała to jego pozycja, wtedy let
9.2.2	Trafia nieuderzającego po podjętej próbie uderzenia	Let, jeśli uderzający odegrałby dobrą piłkę; w przeciwnym razie wygrywa nieuderzający
9.2.3	Trafia uderzającego bez przeszkodzenia	Wymianę wygrywa nieuderzający

I bezpiecznik, 9.3: jeśli uderzający trafi piłką nieuderzającego, sędzia musi rozważyć, czy działanie było celowe albo niebezpieczne, i orzec odpowiednio. To już pytanie o zachowanie, nie o przeszkodzenie.

Decyzje o przeszkodzeniu i kary regulaminowe wyglądają na tablicy podobnie, a w przepisie są czymś zupełnie innym. 14.7: zawodnik winny przewinienia może otrzymać ostrzeżenie regulaminowe albo zostać ukarany stroke'em, gemem lub meczem regulaminowym, w zależności od wagi przewinienia.

Kara	Skutek
Ostrzeżenie regulaminowe	Odnotowane, bez zmiany wyniku. Jeśli grę zatrzymano, żeby je udzielić, przyznaje się leta (14.10.1)
Stroke regulaminowy	Punkt dla rywala
Gem regulaminowy	Gem będący w toku, a jeśli żaden nie trwa — następny (14.10.4)
Mecz regulaminowy	Mecz

O sposobie doliczenia punktu przesądzają dwa szczegóły. 14.10.2: jeśli sędzia zatrzyma grę, by przyznać stroke'a regulaminowego, ten stroke staje się wynikiem wymiany. 14.10.3: jeśli stroke regulaminowy przyznano po zakończeniu wymiany, wynik wymiany zostaje w mocy, a stroke dolicza się do wyniku bez zmiany pola serwisowego. To ostatnie klubowi sędziowie gubią najczęściej.

14.8 reguluje powtórki: sędzia może nałożyć więcej niż jedno ostrzeżenie, stroke'a albo gema za kolejne podobne przewinienie, a żadna kara nie może być łagodniejsza od poprzedniej za to samo przewinienie. Drabina idzie wyłącznie w górę.

I 14.10.5: zawodnik, przeciwko któremu orzeczono gem albo mecz regulaminowy, zachowuje wszystkie zdobyte już punkty i gemy. Kara zabiera gema, a nie wynik.

Co jest niedopuszczalne, wylicza 14.6, a lista obejmuje to, co wychodzi na poziomie klubowym: dyskusję z sędzią, niszczenie sprzętu albo kortu, celowe rozpraszanie, grę na czas, nieuczciwą rozgrzewkę i zbędny kontakt fizyczny łącznie z odpychaniem rywala.