Przejdź do treści

Taniec towarzyski

Jedenaście reguł, nie jeden wzór

W skrócie: domyślny jest Skating System — regulamin mówi wprost, że ma być stosowany — i daje sumę miejsc, w której mniej znaczy lepiej. Alternatywą jest system absolutny: cztery komponenty w skali od 1 do 10 co pół punktu, przy dwunastoosobowym panelu podzielonym na cztery trójki, z których każda ocenia JEDEN komponent.

Turniej tańca w JudgeMate

Skrutacja porządkowa, reguły od 1 do 11

JudgeMate implementuje Skating System — jedenaście reguł, większości, sumy miejsc i rozstrzyganie remisów — pod zawody klubowe, szkolne, krajowe i regionalne. Nie implementuje systemu absolutnego i nie jest certyfikowanym oprogramowaniem skrutacyjnym.

Reguły od 1 do 11

Większości w tańcu, sumy miejsc w sekcji i rozstrzygnięcia reguł 10 i 11, łącznie z zasadą pół miejsca, która liczy 2½ jako 3, ale dodaje jako 2,5.

Która reguła zdecydowała

Każde miejsce w protokole niesie regułę, która je wyprodukowała. „Dlaczego para 4 jest przed parą 5” to pytanie, które pada zawsze, a bez tego pola wyniku nie da się sprawdzić.

Wywołania w rundach wstępnych

Arkusz krzyżykowy z licznikiem wobec liczby, o którą prosi przewodniczący — i bez blokady w połowie pracy, bo sędzia poprawia się na bieżąco.

Edytor permutacji w finale

Klikanie par nadaje im kolejność, więc karta jest permutacją z konstrukcji. Osobne pola pozwoliłyby wpisać dwie jedynki i zapisać kartę, której przepisy zabraniają.

Rundy jako powiązane kategorie

Runda wstępna, półfinał i finał jako jedna ścieżka, z linią cięcia, regułą awansu przepuszczającą remis i kolejnością startową z poprzedniej rundy.

Protokół skrutinera

PDF z miejscami w tańcach, sumą, zastosowaną regułą i składem panelu — dokument, który skrutiner podpisuje.

Formaty i sędziowanie

Jak biegnie turniej

Rundy i wywołania

Runda wstępna to każda runda poza finałem. Sędziowie wywołują dokładnie tyle par, o ile prosi przewodniczący. Finał mieści najwyżej osiem par; jeśli z półfinału wyjdzie ich więcej, trzeba dotańczyć kolejną rundę wstępną.

Marking zamknięty

W finałach obowiązuje marking zamknięty. Marking otwarty nie jest na zawodach WDSF dozwolony poza pokazaniem miejsc par w poszczególnych tańcach — i nigdy indywidualnych ocen każdego sędziego, chyba że pozwoli na to przewodniczący.

Formacja

Drużyna formacyjna to sześć, siedem albo osiem PAR, a nikt nie może tańczyć w dwóch drużynach tego samego turnieju. Do czterech członków drużyny można wymienić na rezerwowych na dowolnym etapie.

Zmieniony format turnieju

W stylu standardowym i latynoamerykańskim dwa tańce solowe — jeden na początku finału i jeden na końcu — w których każda para tańczy pełną minutę, a po nich kolejna pełna minuta rywalizacji grupowej w tym tańcu.

Dwa systemy, jedna federacja

Te dwa systemy nie są swoimi wariantami. Skating System jest porządkowy: sędzia ustawia kolejność, a tabulacja porównuje kolejności. System absolutny jest liczbowy: sędzia ocenia jakość techniczną, ruch do muzyki, umiejętność partnerowania albo choreografię i prezentację w skali od 1 do 10, z dopuszczalnymi połówkami.

Różni się też kształt panelu — i to właśnie przewraca oprogramowanie. W systemie absolutnym dwunastu sędziów dzieli się na cztery trójki, a każda trójka ocenia tylko jeden komponent, więc „dwunastu sędziów” nie znaczy dwunastu not na parę na komponent. Wyjątkiem jest show dance: tam dziesięciu albo dwunastu sędziów ocenia wszystkie cztery kryteria.

Jakość techniczna — techniczna połowa systemu absolutnego, razem z ruchem do muzyki

Ruch do muzyki — drugi komponent techniczny

Umiejętność partnerowania — połowa artystyczna, razem z choreografią i prezentacją

Choreografia i prezentacja — czwarty komponent

Skating System — bez komponentów w ogóle: sędzia ustawia kolejność, a resztę robią reguły od 1 do 11

WDSF wymaga na mistrzostwach świata minimum siedmiu sędziów, a między rundami musi być co najmniej dwadzieścia minut przerwy — trzydzieści między półfinałem a finałem na mistrzostwach świata, kontynentu i turniejach GrandSlam.

Mniej znaczy lepiej

Taniec towarzyski to jedyny sport sędziowany, w którym zwycięska liczba jest mała. Wynik pary w sekcji to SUMA JEJ MIEJSC w poszczególnych tańcach, a wygrywa najniższa suma. Ten jeden fakt psuje większość oprogramowania punktującego, bo zakłada ono, że wynik rośnie w górę — i dlatego protokołu tanecznego nie da się wyprodukować, odwracając liczbę i nazywając ją wynikiem. Skrutiner sprawdza protokół linia po linii przeciw sumie miejsc.

Gdzie się to rozgrywa

O tym, na jakim systemie jedzie turniej, decyduje struktura federacyjna.

Mistrzostwa świata i kontynentu WDSF

Rozgrywane na WDSF Competition Rules, które wskazują Skating System jako domyślny i dopuszczają system absolutny decyzją Dyrektora Sportowego WDSF.

Mistrzostwa krajowe i turnieje otwarte

Prowadzone przez krajowe organizacje członkowskie, zwykle na Skating System i często poniżej poziomu, na którym wymagane jest certyfikowane oprogramowanie skrutacyjne.

Turnieje klubowe i szkolne

Warstwa, w której dzieje się większość tańca — i ta, pod którą napisana jest ta strona.

Co regulują przepisy

Regulamin taneczny dotyczy głównie prowadzenia turnieju, a nie samego wyniku.

Parkiet

Półfinał musi być tańczony w dwóch grupach na parkiecie mniejszym niż 250 metrów kwadratowych, a do ćwierćfinału mistrzostw świata i kontynentu w jednej grupie nie może tańczyć więcej niż dziesięć par.

Strój

Zawodnicy ubierają się zgodnie z WDSF Dress Regulations, które są częścią przepisów. Para może zmienić strój najwyżej trzy razy w trakcie wszystkich rund, ale nigdy w środku rundy.

Przerwy między rundami

Co najmniej dwadzieścia minut między rundami i trzydzieści między półfinałem a finałem na najważniejszych turniejach. Finały juvenile muszą kończyć się przed 21:00.

Jak działa tabulacja

Najpierw większość, potem arytmetyka

Reguły od 5 do 8 rozstawiają pary w jednym tańcu i robią to WIĘKSZOŚCIĄ, a nie średnią. Większość z siedmiu sędziów to cztery. Para z czterema notami pierwszego miejsca wygrywa taniec od razu. Gdy nikt nie ma większości „jedynek”, przechodzi się do kolumny „drugie miejsce i lepsze” i dalej, aż ktoś ją osiągnie.

Gdy większości są równe

Dwie pary z równą większością w tej samej kolumnie rozdziela się przez DODANIE not tworzących tę większość — a nie not wszystkich sędziów. To najczęstszy błąd implementacji Skating System i daje wynik wiarygodny, ale zły. Gdy sumy też są równe, przechodzi się do kolejnej kolumny wyłącznie dla tych dwóch par.

Od tańców do sekcji

Reguła 9 przenosi WYNIKI — miejsca, nie noty — do podsumowania końcowego i dodaje je. Najniższa suma bierze sekcję. Reguły 10 i 11 rozstrzygają remisy w tym podsumowaniu, a reguła 10 ma szczegół, na którym potyka się każdy: pół miejsca, na przykład 2½, liczy się jako 3, gdy ZLICZAMY miejsca, ale wchodzi w wartości nominalnej, gdy je SUMUJEMY.

Narzędzia i zasoby

Kalkulatory, słownictwo i analiza platform dla organizatorów zawodów

Wszystkie zasoby

Porównania oprogramowania, playbooki, kalkulatory i słownik — linki bezpośrednie.

Zweryfikowane przez

JudgeMate Editorial Team

Standardy redakcyjne
Względem

WDSF Competition Rules (status: AGM Lozanna 2018) · The Skating System, reguły 1–11

Ostatni przegląd 2026-08-21 · następny Po kolejnym wydaniu WDSF Competition Rules

Najczęstsze pytania

Źródła

  1. WDSF Competition RulesWorld DanceSport Federation
  2. The Skating System — rules 1 to 11Österreichischer Tanzsportverband
  3. WDSF — Competition Rule E.8 and the Absolute Judging SystemWorld DanceSport Federation

Poprowadź kolejny turniej na jedenastu regułach, nie w arkuszu

Wywołania, kolejności, sumy miejsc i protokół, który mówi, która reguła zdecydowała o każdym miejscu.

Reguły od 1 do 11, z regułą pokazaną przy każdym miejscu
Karty permutacyjne, których sędzia nie zepsuje
Runda wstępna, półfinał i finał jako jedna ścieżka

Zbudowane pod turnieje klubowe, szkolne, krajowe i regionalne. Nie jest certyfikowanym oprogramowaniem skrutacyjnym.