Zawody hulajnoga wyczynowa: park vs street

Scootering Rulebook 2026 — opublikowany jako aktualizacja datowana na grudzień 2025 — rządzi konkurencjami park i street na każdych zawodach sankcjonowanych przez World Skate w tym sezonie, łącznie z World Skate Games w Asunción, 30 września – 18 października 2026. Sześć jego zapisów przeczy modelowi formatów, który wciąż krąży wśród zawodników.

1. Park ma do czterech rund, nie trzech. Regulamin wymienia kwalifikacje, ćwierćfinał, półfinał i finał dla obu konkurencji.
2. Park nie kończy się już na 100 punktach. Finał parku może zostać rozegrany w formacie 1+1/1+1, a taka runda jest oceniana do 110 — 100 za przejazd plus 10 za trik.
3. Jam session nie jest formatem zawodów. Tabele formatów dla parku i street zawierają wyłącznie Run, 1+1/1+1 i 2/3/3. Słowo „jam” przetrwało w zapisie o pomiarze czasu, w klauzuli o awarii sprzętu i w definicji DNS, ale żadnej rundy nie wolno rozegrać w tej formule.
4. Finał street może być zwykłą rundą Run. Dopuszczalne formaty zmieniły się z „1+1 albo 2/3/3” na Run, 1+1 albo 2/3/3, co daje delegatowi technicznemu prostsze wyjście awaryjne.
5. Zawodnik ma 5 sekund na start, nie 10. Zegar rusza w momencie, gdy zawodnik wjeżdża na tor (drop in), a nie gdy chronometrażysta zareaguje na odliczanie.
6. Długość przejazdu ma widełki. Przejazd w parku i w street musi trwać minimum 40 i maksimum 50 sekund, a dokładną wartość ustala się na podstawie układu FOP, harmonogramu i liczby zawodników i podaje najpóźniej dzień przed pierwszym treningiem.

Czego regulamin nadal nie zawiera, to listy kryteriów oceny. Znany podział trudność 30 / różnorodność 25 / płynność 25 / styl 20 to model dydaktyczny z kursów sędziowskich, a nie przepis World Skate — uzasadnienie znajdziesz w przewodniku kryteria oceniania hulajnogi.

Niezależnie od formatu zawodnik sam wybiera triki, przeszkody i linie przejazdu w obrębie pola gry (FOP). W formacie Run jeździ po FOP solo przez wyznaczony czas. Konkurencje różni to, jakich formatów wolno użyć w danej rundzie i ile warta jest pojedyncza próba trikowa.

Asymetria w wierszu z trikiem to najważniejsza liczba w tej tabeli. W parku trik jest rozstrzygnięciem remisu wartym mniej niż jedną dziesiątą rundy; w finale street 2/3/3 dwie liczone próby są warte 100 ze 200 dostępnych punktów. Mechanika oceniania obu stoi w przewodniku filarowym jak ocenia się hulajnogę.

Zawody w parku obejmują zwykle do czterech rund: kwalifikacje, ćwierćfinał, półfinał i finał. Kwalifikacje, ćwierćfinał i półfinał rozgrywa się zawsze w formacie Run. Tylko finał może użyć 1+1/1+1.

Format Run

• Każdy zawodnik wykonuje 2 przejazdy; do klasyfikacji liczy się lepszy z nich.
• Przejazd trwa od 40 do 50 sekund, a dokładną wartość ustala się na podstawie układu FOP, harmonogramu i liczby zawodników i podaje najpóźniej dzień przed pierwszym treningiem. W różnych rundach może się różnić.
• Każdy przejazd oceniany jest do 100 punktów.
• Z 5 not wystawionych przez panel odrzuca się najniższą i najwyższą, a pozostałe 3 uśrednia.

Format 1+1/1+1

Jeden przejazd, a bezpośrednio po nim jedna pojedyncza próba trikowa, tworzą jedną rundę. Każdy zawodnik rozgrywa 2 rundy, a liczy się lepsza z nich. Notę rundy wylicza się tym samym odrzuceniem skrajnych ocen.

Runda oceniana jest do 110 punktów — 100 za przejazd plus 10 za trik.

Co realnie daje 10 punktów

Weźmy zawodnika, którego pierwsza runda to przejazd 88,00 plus trik 7,50, czyli 95,50, a druga to czystszy przejazd 91,00 plus trik 3,00, czyli 94,00. Liczy się 95,50. Arytmetyka pokazuje rzecz strukturalną: trik warty 10 punktów nie odrobi realnej straty na przejeździe. W parku zawody rozgrywają się na przejeździe.

Kaski

Kask jest obowiązkowy dla wszystkich zawodników w parku, niezależnie od wieku i kategorii, zarówno na treningach, jak i w rundach zawodów. Złamanie tej zasady oznacza dyskwalifikację.

Zawody street również obejmują do czterech rund. Kwalifikacje i ćwierćfinał to Run. Półfinał i finał mogą zostać rozegrane jako Run, 1+1/1+1 albo 2/3/3 — wybiera delegat techniczny, a decyzję ogłasza się w biuletynach zawodów.

Format Run

Identyczny jak w parku: 2 przejazdy po 40–50 sekund, liczy się lepszy, każdy oceniany do 100, pięciu sędziów z odrzuceniem noty najwyższej i najniższej.

Format 1+1/1+1

Jeden przejazd plus jedna pojedyncza próba trikowa tworzą rundę; zawodnik rozgrywa 2 rundy i liczy się lepsza. Runda street oceniana jest do 150 punktów — 100 za przejazd plus 50 za trik. Ten sam trik, który w parku jest błędem zaokrąglenia, tutaj odpowiada za jedną trzecią noty.

Format 2/3/3

Zawodnicy wykonują 2 przejazdy, a po nich 3 pojedyncze próby trikowe, co daje pięć not. Do najlepszego przejazdu dodaje się dwie najlepsze próby. Przejazdy ocenia się do 100, każdy trik do 50, co daje maksimum 200 punktów.

Próby idą pojedynczo, w kolejności startowej heatu: jeden zawodnik wykonuje jedną próbę, potem wchodzi następny, i rotacja trwa, aż wszyscy skończą swoje dwa przejazdy i trzy próby.

Trzy zasady proceduralne wewnątrz 2/3/3

• Tylko jeden rozbieg. Zawodnikowi przysługuje jeden rozbieg (roll-up) przed trikiem; drugi oznacza 0 za tę próbę.
• Zawodnik może odmówić oceny. Kto zamierza poprawić próbę później, może ją odwołać, natychmiast podnosząc rękę i zgłaszając to bezpośrednio course managerowi — musi to nastąpić zanim sędziowie wpiszą noty. Odwołana próba nie jest oceniana wcale, więc zostaje mniej wyników, z których wybiera się dwa najlepsze.
• Minimum 5 minut rozgrzewki przysługuje po tym, jak wszyscy finaliści skończą swoje dwa przejazdy, a przed pierwszą próbą trikową.

Granice pola gry

Podczas pojedynczych prób trikowych w street trik musi zacząć się i skończyć w granicach FOP, żeby się liczył. Trik wykonany poza granicą nie jest oceniany. Jazda między przejazdami jest zakazana w każdym formacie, a powtarzające się naruszenia kończą się dyskwalifikacją.

To, co zawodnicy nadal nazywają „Last Trick”

World Skate mówi o pojedynczej próbie trikowej. Spikerzy i zawodnicy dalej mówią Last Trick. To ta sama rzecz — samodzielna próba oceniana oddzielnie od przejazdu.

Kolejność startową ustala regulamin i stosuje się ją identycznie w street i w parku.

Odwrotna kolejność na każdym etapie pucharowym oznacza, że lider zawsze wjeżdża ostatni — detal harmonogramu, który decyduje, ile zawodnik wie o nocie, jakiej potrzebuje.

Wielkość rundy nie jest ustalona z góry

Wielkość każdej rundy i próg awansu ustala się po przeglądzie układu FOP, harmonogramu i zgłoszeń, a następnie ogłasza w biuletynach przed zawodami. Regulamin przesądza wyłącznie sufit: maksymalnie cztery rundy.

Zasada jednej godziny

Zawodnicy, którzy nie zameldowali się wcześniej niż na godzinę przed pierwszą rundą swojej kategorii i konkurencji, zostają usunięci z zawodów — chyba że w tym samym czasie skontaktowali się z course managerem, biurem zawodów na miejscu albo z adresem scootering@worldskate.org. Zmiany zawodników są możliwe wyłącznie do tej samej godzinnej granicy.

Zawody zostają odwołane, jeżeli na czas zamelduje się dwóch lub mniej zawodników w danej kategorii i konkurencji.

Limity zgłoszeń

Na mistrzostwach świata limit krajowy to minimum 6 zawodników na federację w kategorii kobiet i mężczyzn oraz 3 w juniorach. Zawodnicy rozstawieni nie wliczają się do limitu. Kategorie to kobiety i mężczyźni 12+ oraz junior (mieszana) 12–17, przy czym junior może mieć najwyżej 17 lat w ostatnim dniu zawodów. Wersję od strony zawodnika znajdziesz w przewodniku zasady zawodów dla zawodników.

Wszystkimi urządzeniami pomiarowymi zarządza chronometrażysta, który odpowiada przed sędzią głównym i delegatem technicznym oraz komunikuje się bezpośrednio ze spikerem.

Limit 5 sekund na start

Zawodnicy mogą ruszyć dopiero po sygnale course managera. Dla wszystkich przejazdów i pojedynczych prób trikowych obowiązuje limit 5 sekund od tego sygnału. Zawodnik, który celowo nie wystartuje w tym oknie, może stracić prawo do oceny, a dla tego przejazdu lub próby stosuje się oznaczenie DNS.

Kiedy uruchamia się zegar

Chronometrażysta włącza zegar w chwili, gdy zawodnik wjeżdża na tor (drop in), po odliczaniu course managera lub spikera. To zmiana wobec starszego modelu, w którym czas ruszał na pierwszej przeszkodzie albo przy pierwszym odepchnięciu.

Kiedy trik jest w czasie

Trik albo bail liczy się tylko wtedy, gdy hulajnoga oderwała się od podłoża przed sygnałem klaksonu. Ostateczną decyzję podejmuje sędzia główny, a interpretacja może zostać podana na odprawie zawodników przed startem.

Kombinacje po buzzerze

Zawodnik, który w momencie upływu czasu jest w trakcie kombinacji, może ją dokończyć i zostanie oceniony. Czego nie wolno, to przedłużać jej trikiem łączącym w rodzaju kolejnego manuala czy fakie — wolno wyłącznie wyjść z już rozpoczętej kombinacji. Każde przedłużenie po upływie czasu unieważnia całą kombinację.

Trening i rozgrzewka

Zawodnikom przysługuje minimum 50 minut treningu przed zawodami, przy czym pojedyncza sesja nie może być krótsza niż 30 minut, oraz minimum 2 minuty rozgrzewki bezpośrednio przed swoim heatem. Podczas treningu przed zawodami wstęp na FOP mają wyłącznie zgłoszeni zawodnicy.

Regulamin zapisuje dwie reguły rozstrzygania remisu, podzielone według formatu, a nie według konkurencji.

Format Run

1. Rozstrzyga nota drugiego najlepszego przejazdu.
2. Jeżeli to nie przełamie remisu, głosuje jury. Każdy sędzia ma jeden głos.
3. Sędzia główny protokołuje głosowanie i rozstrzyga remis w wynikach i klasyfikacji.

Formaty 1+1 i 2/3/3

1. Rozstrzyga nota najlepszego przejazdu — noty za triki odkłada się na bok.
2. Jeżeli remis trwa, sędziowie głosują, po jednym głosie.
3. Sędzia główny protokołuje głosowanie i rozstrzyga remis w wynikach i klasyfikacji.

Konsekwencja praktyczna warta jest wypowiedzenia wprost: w finale street 2/3/3 dwóch zawodników z równymi 178,00 rozdzielają przejazdy, a nie triki, które doprowadziły ich do tej noty. Zawodnik, który zbudował sumę ze słabego przejazdu i dwóch potężnych prób, przegrywa ten remis z tym, który zbudował tę samą liczbę odwrotnie.

Regulamin 2026 używa pięciu oznaczeń nieregularnych (IRM) tam, gdzie starsze opisy formatów miały dwa.

DNS jest również oznaczeniem noty, odrębnym od oznaczenia klasyfikacyjnego: stosuje się je, gdy zawodnik nie rozpocznie występu w ciągu 5 sekund od sygnału startu course managera.

Jedna korekta ma tu znaczenie. Zawodnik, który się zgłosił, a potem wycofał, dostaje WDW, nie DSQ, i zachowuje klasyfikację z ostatniej rundy, którą faktycznie przejechał. Dyskwalifikacja to sankcja, a nie synonim rezygnacji.

Wnioski o powtórkę

Regulamin mówi o re-run, czyli powtórce. Zawodnik może wnioskować o powtórkę przejazdu albo pojedynczej próby trikowej wyłącznie wtedy, gdy:

• Warunki na FOP zmieniły się gwałtownie i nieoczekiwanie w trakcie występu i wpłynęły na niego — na przykład pogoda.
• Warunki techniczne na FOP lub wokół niego uniemożliwiły pełny występ: kable albo kamery na drodze, awaria oświetlenia, wykruszony beton przeszkody.
• Doszło do ingerencji osób trzecich: ochrona wbiegająca na FOP, kibice wskakujący na tor, błyski fotografa z bliska.

Zawodnik musi zatrzymać się w trakcie zdarzenia albo bezpośrednio po nim, podnieść rękę i podejść do course managera, a następnie opisać incydent i poprosić o nową próbę lub przejazd. Decyduje sędzia główny, który może przyznać powtórkę od razu albo ją odroczyć; decyzję ogłasza spiker.

Brak odwołania

Gdy sędzia główny zatwierdzi i opublikuje noty, są one ostateczne i nie podlegają odwołaniu. Istnieje natomiast pisemny wniosek o wyjaśnienie, składany w biurze zawodów albo mailem, w trakcie zawodów lub w ciągu 24 godzin od ich zakończenia, wyłącznie przez zawodnika (lub opiekuna prawnego, jeśli zawodnik nie ma 18 lat) albo kierownika kadry. Bezpośredni kontakt z delegatem technicznym, sędzią głównym lub sędziami jest zabroniony.

Regulamin wyznacza minimalny próg ukończenia dla każdego formatu, poniżej którego wyników rundy nie da się zatwierdzić.

Jeżeli finał nie może się odbyć, wyniki pozostają ostateczne i można na ich podstawie rozdać medale, o ile wszyscy zawodnicy, łącznie z rozstawionymi, mieli równą szansę startu we wcześniejszych rundach.

Formaty awaryjne

Kiedy pogoda albo warunki zewnętrzne uniemożliwiają rozegranie planowanego formatu, delegat techniczny — po konsultacji z dyrektorem zawodów — może zastosować format zastępczy. Musi on zostać ogłoszony i szczegółowo opisany co najmniej godzinę przed rozpoczęciem danej fazy. Przykład z samego regulaminu: finał street zaplanowany jako 2/3/3 można zamienić na 1+1/1+1 albo na zwykłą rundę Run, żeby zagwarantować jej dokończenie.

Opóźnione kwalifikacje można podobnie przebudować tak, by każdy zawodnik oddał najpierw jeden przejazd, zanim ktokolwiek odda drugi, zamiast kończyć oba przejazdy heat po heacie — runda, w której część heatów zrobiła dwa przejazdy, a część żadnego, byłaby nieważna.

Co uruchamia procedurę awaryjną

• Obiekt i FOP: problemy konstrukcyjne lub ryzyko utraty integralności, zmiany nawierzchni, zachowanie publiczności dezorganizujące zawody, ogólne kwestie bezpieczeństwa, awaria zasilania, poważne zakłócenia transportu zawodników lub oficjeli.
• Pogoda: silny wiatr wpływający na występy, FOP regularnie mokry od deszczu niezależnie od jego natężenia, wysokie ryzyko wyładowań w pobliżu FOP, jakość powietrza albo skrajne temperatury zagrażające zdrowiu, klęski żywiołowe lub siła wyższa ogłoszona przez władze lokalne.
• Technika: poważna awaria systemu punktacji i wyników albo krytyczny wypadek zawodnika na FOP.

Limit harmonogramu: o ile nie jest to konieczne, zmiany w harmonogramie nie powinny wymuszać rozpoczęcia treningu ani heatu po godzinie 22:00. To miękkie ograniczenie godziny startu, a nie twarda cezura końca dnia zawodów.