Kryteria oceniania hulajnogi wyczynowej — szczegółowy przewodnik

Każdy przejazd na zawodach hulajnogi wyczynowej oceniany jest w czterech kategoriach o różnych wagach punktowych:

Sędziowie oceniają przejazd holistycznie, ale z uwzględnieniem każdej z tych kategorii. Idealna ocena wymaga doskonałości we wszystkich czterech — nie wystarczy być świetnym tylko w jednej.

Trudność stanowi największą wagę w systemie oceniania (30 z 100 pkt). Sędziowie oceniają wykonywanie trudnych, złożonych i ryzykownych trików, które są konsekwentnie wykonywane podczas całego przejazdu i wyróżniają się na tle innych zawodników.

Co podnosi ocenę trudności

• Złożone kombinacje trików (np. combo z rotacją i flip trikiem)
• Ryzykowne triki na dużych przeszkodach
• Konsekwencja — utrzymanie wysokiego poziomu trudności przez cały przejazd
• Triki wyróżniające się na tle innych zawodników w danej kategorii wiekowej

Co obniża ocenę trudności

• Powtarzanie tych samych trików (nawet trudnych)
• Wykonywanie tylko prostych, bezpiecznych manewrów
• Brak progresji trudności w przejeździe
• Próby trudnych trików zakończone upadkiem (choć wpływa to też na płynność)

Kontekst jest kluczowy

Trudność oceniana jest w kontekście — ten sam trik może być oceniony wyżej u młodszego zawodnika niż u pro, jeśli wyróżnia się na tle grupy. Sędziowie porównują trudność z poziomem całej konkurencji.

Różnorodność dotyczy zarówno mixu trików, jak i sposobu wykorzystania skateparku. Jest to kryterium, które nagradza wszechstronnych zawodników i penalizuje monotonne przejazdy.

Co podnosi ocenę różnorodności

• Różnorodność trików — mix rotacji, flipów, grindów, manewrów na ramach i przeszkodach
• Wykorzystanie pełnego potencjału skateparku — jazda po różnych sekcjach, nie tylko na jednej rampie
• Łączenie przeszkód — kreatywne linie łączące przeszkody parkowe lub uliczne
• Oryginalne linie — niestandardowe podejście do skateparku, zaskakujące kombinacje
• Wszechstronne umiejętności — pokazanie różnych aspektów jazdy, nie tylko jednego typu trików

Co obniża ocenę różnorodności

• Powtarzanie tego samego typu trików (np. same rotacje lub same grind triki)
• Jazda tylko na jednej przeszkodzie lub w jednej sekcji skateparku
• Brak kreatywności w liniach jazdy
• Pokazywanie wyłącznie jednego aspektu umiejętności

Różnorodność vs trudność

Czasem zawodnicy poświęcają różnorodność na rzecz trudności — wykonują jeden bardzo trudny trik wielokrotnie. System punktacji to penalizuje: lepiej mieć wszechstronny przejazd o średniej trudności niż monotonny przejazd z jednym ekstremalnie trudnym trikiem.

Płynność to kryterium, które najłatwiej stracić — każdy widoczny błąd obniża ocenę. Sędziowie oceniają stabilność jazdy i brak elementów zakłócających ciągłość przejazdu.

Elementy negatywne — co obniża płynność

Styl to najbardziej subiektywne kryterium, ale sędziowie oceniają je według jasno określonych elementów:

Co składa się na styl

• Czyste lądowania — pewne, stabilne odjechanie po triku bez zachwiań
• Wysokość / amplituda — triki wykonywane wysoko, z widocznym „lotem”
• Bezwysiłkowe wykonanie — triki prezentują się lekko, naturalnie, bez widocznego wysiłku
• Prędkość i płynność — utrzymanie odpowiedniego tempa przez cały przejazd

Styl to NIE jest

• Styl ubioru zawodnika
• Przynależność do „sceny” street czy park
• Popularność zawodnika w mediach społecznościowych
• Używanie konkretnej marki sprzętu

Jak styl wpływa na końcowy wynik

Jeśli dwóch zawodników wykona ten sam trik, wyższą ocenę otrzyma zawodnik, który wykona go:

• Wyżej (większa amplituda)
• Lepiej (czystsze wykonanie)
• Płynniej (naturalniejsze przejście)
• Z poprawną pozycją na hulajnodze po wylądowaniu

Styl jest tym, co odróżnia dobrego zawodnika od świetnego — technika może być identyczna, ale styl dodaje to „coś”.

Zgodnie z wytycznymi PZSW, idealny przejazd łączy doskonałość we wszystkich czterech kategoriach:

Konsekwentne wykonywanie trudnych lub ryzykownych trików przez cały przejazd, które wyróżniają się od pozostałych zawodników, utrzymując dużą prędkość i wysoką amplitudę. Triki powinny prezentować się lekko, bezwysiłkowo i być lądowane w poprawny sposób.

Typowe scenariusze

Scenariusz A: Wysoka trudność, niska płynność Zawodnik próbuje ekstremalnie trudne triki, ale upada 2 razy i ma niestabilne lądowania. → Trudność: 26/30 | Różnorodność: 18/25 | Płynność: 12/25 | Styl: 13/20 = 69 pkt

Scenariusz B: Średnia trudność, idealna płynność Zawodnik wykonuje triki średniej trudności, ale wszystko czysto, różnorodnie i z doskonałym stylem. → Trudność: 18/30 | Różnorodność: 22/25 | Płynność: 24/25 | Styl: 18/20 = 82 pkt

Scenariusz C: Zbalansowany przejazd Zawodnik łączy trudne triki z czystym wykonaniem, dobrą różnorodnością i wysokim stylem. → Trudność: 24/30 | Różnorodność: 21/25 | Płynność: 22/25 | Styl: 17/20 = 84 pkt

Wniosek: Zbalansowany przejazd prawie zawsze wygrywa z jednowymiarowym. System punktacji celowo to wymusza dzięki podziałowi wag.