Jak ocenia się hulajnogę wyczynową?

Scootering Rulebook 2026 — opublikowany jako aktualizacja z grudnia 2025 — obowiązuje na wszystkich zawodach sankcjonowanych przez World Skate w tym sezonie, także w konkurencjach Park i Street podczas World Skate Games w Asunción, 30 września – 18 października 2026. World Skate wydał osobny wykaz zmian, więc każdą poprawkę da się prześledzić wiersz po wierszu.

Pięć z nich realnie zmienia to, jak powstaje nota:

1. Wylądowany trik ma wreszcie definicję. Wcześniej przepis mówił tylko, że decyduje sędzia główny. Teraz: trik jest wylądowany, gdy zawodnik ląduje na obu kołach, jadąc w przód i w pełnej kontroli nad hulajnogą. Wszystko inne może zostać uznane za bail.
2. Trik musi zacząć się i skończyć w polu gry. Nowy zapis „Boundaries of Performance” przesądza, że trik wykonany poza polem gry (FOP) w ogóle nie jest punktowany.
3. Zegar rusza w momencie wjazdu zawodnika, a nie wtedy, gdy chronometrażysta zareaguje na odliczanie prowadzącego lub kierownika toru.
4. Kombinacja rozpoczęta przed sygnałem jest chroniona — ale tylko raz. Zawodnik, którego zegar zastanie w trakcie kombinacji, może ją dokończyć i zostanie ona oceniona, ale nie wolno mu jej przedłużyć trikiem łączącym, na przykład kolejnym manualem czy fakie. Każde przedłużenie po sygnale unieważnia całą kombinację.
5. Finał Street można rozegrać jako zwykłą rundę przejazdów. Lista dozwolonych formatów finału zmieniła się z „1+1 albo 2/3/3” na „Run, 1+1, 2/3/3”, co daje delegatowi technicznemu prosty wariant awaryjny przy napiętym harmonogramie lub złej pogodzie.

Poza samą punktacją edycja 2026 ustala kategorie na Open kobiet i mężczyzn od 12 lat oraz Junior (mieszany) 12–17 lat, obniża kwotę krajową na mistrzostwa świata do 6 zawodników na związek w kategoriach kobiet i mężczyzn oraz 3 w juniorach, wymaga odprawy zawodnika najpóźniej godzinę przed pierwszą rundą i rozciąga zakaz jazdy bez koszulki również na treningi.

Przejazd na zawodach World Skate dostaje jedną liczbę w skali 0–100. Sędziowie nie wypełniają karty z ważonymi podnotami — oglądają przejazd i umieszczają go na skali względem reszty stawki.

Skład panelu zależy od rangi zawodów. Na każdych zawodach rankingowych World Skate minimum to 3 sędziów i 1 sędzia główny. Na zawodach Pucharu Świata i mistrzostwach świata panel liczy 5 sędziów i 1 sędziego głównego. W obu wariantach sędzia główny nie wystawia noty — rozstrzyga, czy trik został wylądowany, czy to bail, orzeka o ważności czasowej i zatwierdza wyniki przed podpisem delegata technicznego.

Odrzucanie skrajnych not dotyczy pięciu sędziów punktujących: odpada najniższa i najwyższa nota, a trzy pozostałe są uśredniane. Przy trzyosobowym panelu nie ma czego odrzucać, więc liczy się średnia wszystkich trzech.

Sędziów wyznacza World Skate, biorąc pod uwagę doświadczenie, dotychczasową pracę, certyfikaty i narodowość. Na mistrzostwach świata każdy sędzia musi pochodzić z innego kraju, a panel musi reprezentować więcej niż jeden kontynent. Ścieżkę certyfikacji opisuje przewodnik po uprawnieniach sędziego hulajnogowego.

Ważne rozróżnienie. Scootering Rulebook 2026 nie publikuje listy kryteriów sędziowskich ani ich wag. Określa panel, formaty, pułapy punktowe, test wylądowanego triku i przepisy czasowe — sama liczba w skali 0–100 jest wrażeniem ogólnym.

Poniższy podział na cztery kryteria to model szkoleniowy stosowany na kursach sędziowskich, w tym na kursie Polskiego Związku Sportów Wrotkarskich, z którego pierwotnie korzystał ten przewodnik. To sprawdzony sposób na rozłożenie wrażenia ogólnego na części i tak szkoli się większość paneli krajowych, ale nie jest to przepis World Skate, na który można się powołać wobec sędziego głównego. Same kryteria rozbiera na czynniki pierwsze przewodnik po kryteriach oceniania hulajnogi.

Obie konkurencje mogą liczyć do czterech rund: eliminacje, ćwierćfinał, półfinał i finał. Różnica polega na tym, jakie formaty wolno w danej rundzie zastosować.

Park

Eliminacje, ćwierćfinał i półfinał to zawsze przejazdy (Run). Finał to Run albo 1+1/1+1.

• Run: 2 przejazdy, liczy się lepszy, każdy oceniany w skali 0–100. Długość przejazdu ustala się między 40 a 50 sekundami na podstawie układu pola gry, harmonogramu i liczby zawodników, i podaje najpóźniej dzień przed pierwszym treningiem.
• 1+1/1+1: jeden przejazd, a zaraz po nim jedna pojedyncza próba trikowa tworzą jedną rundę; zawodnik rozgrywa 2 rundy i liczy się lepsza. Runda w Parku ma pułap 110 punktów — 100 za przejazd plus 10 za trik.

Street

Eliminacje i ćwierćfinał to Run. Półfinał i finał mogą być rozegrane jako Run, 1+1/1+1 albo 2/3/3.

• 1+1/1+1: konstrukcja jak w Parku, ale trik waży nieporównanie więcej — runda ma pułap 150 punktów (100 za przejazd plus 50 za trik).
• 2/3/3: 2 przejazdy, a po nich 3 pojedyncze próby trikowe, czyli pięć ocenionych wystąpień. Do najlepszego przejazdu dolicza się dwa najlepsze triki, co daje sumę z pułapem 200 (przejazdy po 100, każdy trik po 50).

Zestawienie

Jedna korekta wymaga wyraźnego postawienia: wcześniejsze wydania tego przewodnika opisywały Park jako trzyrundową konkurencję z pułapem 100 punktów i bez fazy trikowej. Według przepisów 2026 finał Parku może być rozegrany w formacie 1+1/1+1, co podnosi pułap do 110. Jam session nie jest już wymienioną formą rundy — tabele formatów z 2026 roku zawierają wyłącznie Run, 1+1/1+1 i 2/3/3, a jam session przetrwał tylko w zapisach o pomiarze czasu i awarii sprzętu. Format po formacie rozkłada przewodnik po formatach Park i Street.

World Skate mówi o pojedynczej próbie trikowej (single trick attempt). Zawodnicy i spikerzy dalej mówią Last Trick — chodzi o to samo: samodzielną próbę ocenianą osobno od przejazdu.

Ile taka próba waży, zależy wyłącznie od formatu. W Parku 1+1/1+1 jest warta 10 punktów, czyli działa jak rozstrzygnięcie remisu, a nie szansa na odrobienie strat. W Street 1+1/1+1 to 50 punktów, jedna trzecia rundy. W Street 2/3/3 dwa najlepsze triki z trzech dają 100 ze 200 możliwych punktów — dlatego finały 2/3/3 rozstrzygają się na ostatnich próbach.

O tym, czy próba w ogóle zostanie oceniona, decydują trzy zapisy proceduralne:

• Tylko jeden rozbieg. Zawodnikowi przysługuje jeden rozbieg przed trikiem. Drugi oznacza 0 punktów za tę próbę.
• Zawodnik może zrezygnować z oceny. W formacie 2/3/3 ten, kto zamierza poprawić trik w kolejnej próbie, może z niej zrezygnować, natychmiast podnosząc rękę i zgłaszając to bezpośrednio kierownikowi toru — ale musi to zrobić, zanim sędziowie wprowadzą noty.
• Obowiązują granice pola gry. Nowość na 2026 rok: trik musi zacząć się i skończyć w polu gry. Trik zakończony poza granicą nie jest punktowany.

W finale 2/3/3 zawodnikom przysługuje minimum pięć minut rozgrzewki po tym, jak wszyscy finaliści ukończą swoje dwa przejazdy, a przed pierwszą próbą trikową.

Kiedy trik jest wylądowany

Regulamin 2026 mówi wprost: trik jest wylądowany, gdy zawodnik ląduje na obu kołach, jadąc w przód i w pełnej kontroli nad hulajnogą. Wszystko inne może zostać uznane za bail. Ostatnie słowo w sprawie wylądowanych i nieudanych trików oraz ukończonych i przerwanych kombinacji ma sędzia główny.

To waży więcej, niż się wydaje. Zawodnik, który ląduje czysto, ale odjeżdża bokiem, albo musi podeprzeć się ręką, żeby utrzymać lądowanie, nie spełnia zapisanego warunku — a rozstrzyga to sędzia główny, nie sędziowie punktujący.

Kiedy biegnie zegar

Chronometrażysta uruchamia zegar w momencie wjazdu zawodnika, po odliczaniu kierownika toru lub spikera. Na rozpoczęcie po sygnale kierownika toru zawodnik ma 5 sekund; kto celowo nie ruszy w tym czasie, może dostać DNS jako oznaczenie punktowe tego przejazdu lub próby.

Trik albo bail liczy się jako wykonany w czasie tylko wtedy, gdy hulajnoga oderwała się od podłoża przed sygnałem dźwiękowym. Jeśli sygnał zastanie zawodnika w trakcie kombinacji, wolno mu ją dokończyć i zostanie oceniona — ale nie wolno jej przedłużać trikiem łączącym, na przykład kolejnym manualem czy fakie. Każde przedłużenie po sygnale unieważnia całą kombinację.

Remisy, zera i odwołania

Remis rozstrzyga się różnie w zależności od formatu. W rundzie Run decyduje drugi co do wysokości przejazd. W 1+1/1+1 i 2/3/3 — nota najlepszego przejazdu. Jeśli remis się utrzyma, głosuje jury: każdy sędzia ma jeden głos, a przebieg głosowania protokołuje sędzia główny.

Delegat techniczny może ocenić przejazd lub pojedynczą próbę trikową na 0 za drobne naruszenie przepisów; zawodnik zachowuje prawo do klasyfikacji na podstawie pozostałych wystąpień.

Gdy sędzia główny zatwierdzi i opublikuje noty, są one ostateczne i nie podlegają odwołaniu. Zawodnik może złożyć pisemny wniosek o wyjaśnienie — na formularzu w biurze zawodów albo mailem — w trakcie zawodów lub w ciągu 24 godzin od ich zakończenia. Prawo złożenia ma wyłącznie zawodnik (lub opiekun prawny, gdy zawodnik nie ma 18 lat) albo kierownik reprezentacji, a bezpośredni kontakt z delegatem technicznym, sędzią głównym i sędziami jest zakazany. Te same procedury z perspektywy startującego opisuje przewodnik po przepisach zawodów dla zawodników.

Skoro nota 0–100 jest wrażeniem, a nie sumą arytmetyczną, o spójności zawodów decyduje dyscyplina panelu.

Notowanie szczegółów przejazdu

Sędziowie zapisują to, co policzalne — liczbę trików, odepchnięcia, potknięcia, nieczyste lądowania, wykorzystane przeszkody — w trakcie przejazdu. Te notatki pozwalają obronić notę, gdy wpłynie wniosek o wyjaśnienie.

Niska baza startowa

Nota pierwszego zawodnika w grupie powinna być świadomie niska. Zbyt wysoka kotwica nie zostawia panelowi miejsca na rozdzielenie kolejnych przejazdów.

Zapas punktowy

Przedział 95–100 jest zarezerwowany dla najlepszych przejazdów zawodników najwyższej klasy. W kategoriach juniorskich panel w ogóle nie powinien się do niego zbliżać.

Sędziowanie „od góry” i „od dołu”

Każdy sędzia wypracowuje własną metodę — jedni zaczynają wysoko i odejmują za błędy, inni budują notę od zera, dodając za poszczególne elementy. Regulamin nie narzuca żadnej; narzuca konsekwencję w obrębie grupy.

„Podział 30/25/25/20 to przepis World Skate” — Nie jest. Regulamin 2026 w ogóle nie publikuje wag kryteriów. Ten podział to model szkoleniowy z kursów krajowych: przydatny w nauce i w tłumaczeniu noty, ale sędziego głównego nie wiąże.

„W Parku pułap to 100 punktów” — Już nie, odkąd finał Parku może być rozegrany w formacie 1+1/1+1. Runda w tym formacie ma pułap 110 punktów.

„Liczy się tylko jeden, najlepszy trik” — Prawda w 1+1/1+1, nieprawda w 2/3/3, gdzie do najlepszego przejazdu dolicza się dwa najlepsze triki z trzech prób.

„Trudniejsze triki zawsze wygrywają” — Trudność to jeden ze składników wrażenia ogólnego, a nie osobne konto. Przejazd naszpikowany trudnymi trikami, ale poprzerywany bailami i powtórzeniami, przegra z czystym i różnorodnym — a bail mierzy się teraz zapisaną w regulaminie definicją.

„Od noty można się odwołać” — Nie można. Opublikowane noty są ostateczne. Istnieje wniosek o wyjaśnienie, który daje wytłumaczenie, a nie zmianę wyniku.

„Trik tuż po sygnale nigdy się nie liczy” — Może się liczyć. Jeśli hulajnoga oderwała się od podłoża przed sygnałem, trik jest w czasie, a rozpoczętą kombinację wolno dokończyć. Zabija ją dopiero przedłużanie po sygnale.