Jak ocenia się hulajnogę wyczynową?

System oceniania hulajnogi wyczynowej opiera się na czterech głównych kategoriach, każda z inną wagą punktową. Łączna maksymalna ocena za przejazd to 100 punktów (lub 150 punktów w finale Street z Last Trick).

Każdy przejazd ocenia panel sędziowski. Przy składzie 5 sędziów najniższa i najwyższa ocena są odrzucane, a pozostałe 3 uśredniane — to eliminuje skrajne oceny i zapewnia bardziej obiektywny wynik.

System został opracowany zgodnie z międzynarodowymi standardami World Skate i jest stosowany na oficjalnych zawodach Polskiego Związku Sportów Wrotkarskich (PZSW), w tym na Mistrzostwach Polski.

Sędziowie oceniają każdy przejazd holistycznie, ale w ramach czterech zdefiniowanych kategorii. Poniższa tabela pokazuje podział punktowy i co konkretnie wpływa na ocenę w każdej kategorii:

Kategoria Park

Zawody Park mogą składać się z maksymalnie 3 rund: eliminacje, półfinał i finał. Każdy zawodnik wykonuje 2 przejazdy oceniane w skali 0-100 punktów. Do klasyfikacji końcowej liczy się najlepszy wynik z przejazdów.

Kategoria Street

Zawody Street mogą mieć do 4 rund: eliminacje, ćwierćfinały, półfinały i finał. W eliminacjach mogą być stosowane formaty przejazdu lub jam session (grupy 3-5 osób).

W finale Street maksymalny wynik to 150 punktów:

• Do 100 pkt za najlepszy przejazd
• Do 50 pkt za najlepszy Last Trick

Kluczowa różnica

Last Trick to unikalny element finałów w kategorii Street. Po zakończeniu przejazdów wszystkich zawodników, każdy z nich wykonuje po kolei 1 lub 3 pojedyncze próby trików.

Punktacja Last Trick:

• Oceniana w skali 0-50 punktów
• Do końcowego wyniku doliczany jest najlepszy wynik z prób Last Trick
• Łączny wynik finału = najlepszy przejazd (max 100) + najlepszy Last Trick (max 50) = max 150 pkt

To oznacza, że zawodnik z nieco słabszym przejazdem może nadrobić przewagę spektakularnym Last Trick — i odwrotnie. Last Trick dodaje element nieprzewidywalności i emocji do finałów.

Ważne: Podczas Last Trick zawodnicy mają pełną swobodę wyboru przeszkód i rodzajów trików.

Doświadczeni sędziowie stosują sprawdzone techniki, by zapewnić obiektywne i spójne oceny:

Notowanie szczegółów przejazdu

Sędziowie zapisują kluczowe elementy: liczbę trików, odepchnięcia, potknięcia, nieczyste lądowania, wykorzystanie skateparku. Te notatki pomagają w końcowym, obiektywnym podliczeniu.

Niska baza startowa

Próg wyjścia punktacji pierwszego zawodnika powinien być znacząco niski. Daje to możliwość operowania wyższą punktacją dla kolejnych, lepszych przejazdów.

Zapas punktowy

Najwyższy zakres punktacji (95-100 pkt) jest zarezerwowany dla najlepszych przejazdów najwyższej klasy zawodników. W młodszych kategoriach szczególnie nie powinno się zbliżać do tego pułapu.

Sędziowanie "od góry" lub "od dołu"

Każdy sędzia wypracowuje własną technikę — jedni zaczynają od wysokiej noty i odejmują za błędy, inni budują ocenę od zera dodając za poszczególne elementy.

"Trudniejsze triki zawsze wygrywają" — Nieprawda. Trudność to tylko 30 z 100 punktów. Przejazd pełen bardzo trudnych trików, ale z upadkami i brakiem różnorodności, przegra z czystym, wszechstronnym przejazdem o średniej trudności.

"Sędziowie oceniają wygląd zawodnika" — Absolutnie nie. Kodeks sędziowski jasno mówi: "Oceniamy przejazd zawodnika, a nie zawodnika i jego aparycję." Styl ubioru, sprzęt ochronny czy akcesoria nie wpływają na ocenę.

"Jeden upadek przekreśla cały przejazd" — Nie do końca. Upadek obniża ocenę płynności, ale jeśli reszta przejazdu jest na wysokim poziomie w pozostałych kategoriach, nadal można uzyskać dobry wynik końcowy.

"Znany zawodnik dostanie lepsze oceny" — Sędziowie są zobowiązani do obiektywności. Nie mogą kierować się wcześniejszymi wynikami zawodnika, relacjami osobistymi ani popularnością. Muszą zachować tzw. "kamienną twarz" — nie okazywać emocji podczas przejazdów.

"Park i Street są oceniane inaczej" — Te same 4 kryteria i ta sama skala 0-100. Różni się format (rundy, Last Trick), ale filozofia oceniania jest identyczna.