Jakie są wymiary boiska do koszykówki?

Boisko do koszykówki według FIBA ma 28 m x 15 m (około 91,9 x 49,2 stopy), a boisko NBA to 94 x 50 stóp, czyli 28,65 m x 15,24 m. Parkiety NCAA mają ten sam rozmiar co NBA: 94 na 50 stóp.

Parkiet NBA jest o około 65 cm dłuższy i 24 cm szerszy od boiska FIBA. Różnica wydaje się drobna, ale zmienia spacing, długość kontry i dystans, jaki obrońca musi pokonać przy powrocie.

Każde boisko to prostokąt mierzony do wewnętrznej krawędzi linii. Linie boczne wyznaczają dłuższy bok, a linie końcowe krótszy bok za każdym koszem. Zaleca się 2 m wolnej przestrzeni poza liniami, by zawodnicy mogli bezpiecznie wyhamować.

Linia środkowa dzieli boisko, a koło środkowe ma promień 1,80 m. Ta linia definiuje strefę obrony i ataku, co jest istotne przy zasadzie 8 sekund na przejście połowy.

Dla organizatora rozkładającego tymczasowe boisko praktyczne minimum to prostokąt 28 m x 15 m plus strefa wybiegu. Sale szkolne bywają mniejsze, ale mecze rankingowe wymagają pełnych wymiarów. Jeśli prowadzisz punktację meczu na takim parkiecie, tablica wyników do koszykówki w JudgeMate liczy punkty, czas gry i kwarty pojedynczego spotkania.

Znajomość rozmiaru boiska ułatwia rozmieszczenie każdej kolejnej linii, bo łuk za 3 punkty, pole trzech sekund i linia rzutów wolnych odnoszą się do linii końcowej albo do kosza.

Linia rzutów za 3 punkty według FIBA leży 6,75 m od środka kosza (6,60 m w narożnikach), a łuk NBA ma 7,24 m / 23,75 stopy na szczycie i 6,70 m / 22 stopy w narożnikach. Mężczyźni w NCAA rzucają z 6,75 m (22,15 stopy).

Narożniki są zawsze bliżej, bo inaczej linia boczna przecięłaby łuk. FIBA spłaszcza dystans narożny do 6,60 m, a NBA do 6,70 m. Tak powstaje ceniona narożna trójka, krótszy rzut o wyższej skuteczności.

Różnica 0,49 m między szczytem łuku FIBA a linią NBA to najbardziej odczuwalna zmiana dla gracza zmieniającego ligę. Strzelec pewny z dystansu FIBA musi cofnąć się o niemal pół metra, by rzucać zgodnie z przepisami NBA.

Linię mierzy się od punktu dokładnie pod środkiem obręczy, a nie od tablicy. Z tego punktu wykreśla się promień łuku, który łączy się z prostymi odcinkami narożnymi.

Rzut liczy się za trzy punkty tylko wtedy, gdy obie stopy są za linią w chwili wypuszczenia piłki. Jeśli stopa dotknie linii, są to dwa punkty; lądowanie na linii po rzucie jest już dozwolone.

Dla organizatora malującego parkiet łuk za 3 punkty jest linią najczęściej wymierzaną błędnie, więc sprawdź promień 6,75 m od środka kosza, zanim farba wyschnie.

Pole trzech sekund według FIBA to prostokąt 4,9 m szerokości i 5,8 m długości, mierzony od linii końcowej do linii rzutów wolnych. Strefa podkoszowa NBA ma 16 stóp (4,88 m) szerokości, niemal tyle samo. Obie ligi dawno zastąpiły dawny kształt trapezu.

W polu trzech sekund obowiązuje zasada trzech sekund: zawodnik atakujący nie może przebywać w nim dłużej niż trzy kolejne sekundy, gdy jego drużyna kontroluje piłkę.

Pod koszem znajduje się łuk pola bez szarży o promieniu 1,25 m w przepisach FIBA. Obrońca stojący wewnątrz tego łuku nie może wymusić faulu ofensywnego (szarży), co chroni zawodnika atakującego kosz.

Boki pola wyznaczają miejsca ustawienia przy rzutach wolnych. Najniższe miejsca zajmują obrońcy, kolejne atakujący, na przemian w górę pola.

Ponieważ pole trzech sekund reguluje tyle decyzji — trzy sekundy, szarże, walkę o zbiórkę — jego wymiary są ważne dla sędziów tak samo jak dla malarzy. Za wąskie pole ściska zbierających, a za szerokie wypycha linię rzutów wolnych poza normę.

Środkowi i silni skrzydłowi działają właśnie w tej strefie, więc jej wymiary kształtują grę pod koszem i walkę o zbiórkę. Sprawdzając boisko, potwierdź, że pole ma 4,9 m x 5,8 m według FIBA i że pod każdym koszem jest łuk bez szarży, bo wiele starszych sal pamięta czasy sprzed tej zasady.

Linia rzutów wolnych leży 4,60 m (15 stóp) od tablicy w każdym głównym kodeksie — FIBA, NBA i NCAA są tu zgodne. Mierzona od linii końcowej (wewnętrznej krawędzi) linia leży 5,80 m w głąb boiska, bo tablica jest wysunięta o 1,20 m w boisko.

Linia ma 3,60 m długości, jest wyśrodkowana na koszu i tworzy górną krawędź pola trzech sekund. Wokół jej środka rysuje się koło o promieniu 1,80 m; połowa bliżej kosza jest ciągła, dalsza często przerywana.

Zawodnik musi wypuścić piłkę w ciągu pięciu sekund i trzymać obie stopy za linią do momentu wypuszczenia. Nadepnięcie linii przed rzutem to błąd, który anuluje punkt.

Każdy celny rzut wolny jest wart jeden punkt. Liczba prób zależy od miejsca faulu i od tego, czy drużyna jest w karach (bonusie), który w FIBA zaczyna się od piątego faulu drużyny w kwarcie.

Dystans 15 stóp jest niezmienny od 1895 roku, to jedna z najstarszych stałych miar koszykówki, choć linia za 3 punkty i pole trzech sekund zmieniały się wielokrotnie. Dzięki temu linia rzutów wolnych jest pewnym punktem odniesienia przy wytyczaniu parkietu.

Aby ją sprawdzić, odmierz 4,60 m prosto od czoła tablicy, a nie od linii końcowej, i upewnij się, że linia jest wyśrodkowana na obręczy. Linia przesunięta choćby o 10 cm przesuwa całe pole trzech sekund.

Wysokość obręczy to 3,05 m (10 stóp) do górnej krawędzi ringu, mierzona od podłogi, i jest jednakowa w FIBA, NBA, NCAA oraz praktycznie na każdym poziomie gry. Wewnętrzna średnica obręczy wynosi 45 cm (18 cali).

Tablica ma 1,80 m szerokości i 1,05 m wysokości. Na jej czole znajduje się wewnętrzny prostokąt 59 cm x 45 cm, wyśrodkowany nad obręczą — klasyczny kwadrat do rzutów z tablicy i wejść.

Wewnętrzna krawędź obręczy jest 15 cm od czoła tablicy, a sama tablica jest wysunięta 1,20 m od linii końcowej, więc kosz wisi nad boiskiem, a nie przy samej tablicy. Ring to malowana na pomarańczowo stal z siatką z 12 oczek.

Tablice są z hartowanego szkła na poziomie zawodowym dla lepszej widoczności, choć w salach rekreacyjnych spotyka się malowane drewno lub akryl. Wymagana jest osłona podstawy i słupa tam, gdzie konstrukcja stoi blisko linii końcowej.

Wysokość 3,05 m nie zmieniła się od 1891 roku, gdy dr James Naismith zawiesił brzoskwiniowy kosz na wysokości balkonu sali gimnastycznej. Geometria każdego wsadu, bloku i zbiórki wynika z tej stałej liczby.

Dla organizatora najważniejsze są dwa pomiary: obręcz dokładnie 3,05 m oraz tablica 1,80 m x 1,05 m ustawiona równo. Obręcz niższa choćby o 2 cm zauważalnie zawyża skuteczność rzutów, dlatego zawody rankingowe sprawdzają ją przed pierwszym podrzuceniem.

Boisko i kosz są zbliżone w FIBA i NBA, ale linia za 3 punkty, rozmiar boiska i dystanse narożne się różnią. Wysokość kosza (3,05 m), tablica (1,80 m x 1,05 m) i linia rzutów wolnych (4,60 m) są identyczne; łuk i wielkość parkietu już nie.

Poniższa tabela zestawia najważniejsze wymiary obok siebie.

Element	FIBA	NBA
Wymiary boiska	28 m x 15 m	94 x 50 stóp (28,65 m x 15,24 m)
Linia za 3 pkt (szczyt)	6,75 m	7,24 m (23,75 stopy)
Linia za 3 pkt (narożnik)	6,60 m	6,70 m (22 stopy)
Wysokość kosza	3,05 m (10 stóp)	3,05 m (10 stóp)
Tablica	1,80 m x 1,05 m	1,80 m x 1,05 m
Linia rzutów wolnych	4,60 m (15 stóp)	4,60 m (15 stóp)
Szerokość pola	4,9 m	16 stóp (4,88 m)
Łuk bez szarży	promień 1,25 m	promień 1,22 m (4 stopy)

Praktyczne wnioski: trójka w NBA jest o niemal pół metra dłuższa na szczycie łuku, a parkiet NBA jest nieco większy w obu wymiarach. Różni się też czas gry (NBA 4 x 12 min, FIBA 4 x 10 min), co wpływa na tempo, choć nie jest linią na boisku. Zobacz jak działa punktacja w koszykówce, by poznać wartości rzutów, oraz pozycje w koszykówce, by zrozumieć, jak spacing zmienia każdą rolę.

Prowadząc mecz w formacie FIBA, wytycz łuk 6,75 m i parkiet 28 m x 15 m, a kosz utrzymaj na wspólnej wysokości 3,05 m.