Przejdź do treści

Zawody klubowe w gimnastyce artystycznej

Jedna hala, jeden dzień, 30-80 zawodniczek, dwóch lub trzech sędziów

Zawody klubowe to jeden dzień, jeden parkiet 13 × 13 m i znacznie więcej układów niż zawodniczek. Początkujące startują w jednym układzie bez przyrządu, grupa środkowa bierze dwa przyrządy, a najstarsza rocznikowo idzie programem indywidualnym FIG: obręcz, piłka, maczugi, wstążka. 58 zawodniczek potrafi więc dać 112 układów. JudgeMate liczy każdy układ jako D + A + E minus kary, uśrednia dokładnie taki panel, jaki masz tego dnia, i pozwala jednemu sędziemu obsłużyć wszystkie trzy panele. Klasyfikacja trafia na publiczną stronę wyników i na ekran w hali, zanim kolejna zawodniczka skończy rozgrzewkę.

Jak naprawdę wygląda dzień zawodów klubowych

Jednostką planowania jest układ, nie zawodniczka. Zgodnie z Code of Points FIG 2025-2028 układ indywidualny trwa od 1:15 do 1:30. Doliczyć wejście na parkiet, zapowiedź, pozę końcową i wpisanie not, a realne okno to około 2,5 minuty. Jeden parkiet daje więc 20-24 układy na godzinę i ta liczba nie rośnie od tego, że przyjęłaś więcej zgłoszeń.

Dzień policz najpierw w układach:

  • 28 zawodniczek w wieku 8-11 lat, po jednym układzie bez przyrządu = 28 układów
  • 18 zawodniczek w wieku 12-13 lat, obręcz i piłka = 36 układów
  • 12 zawodniczek od 14 lat, obręcz, piłka, maczugi, wstążka = 48 układów
  • 58 zawodniczek, 112 układów, około 4 godzin 40 minut samego parkietu, zanim dołożysz rozgrzewki, przerwy i dekoracje

Realny harmonogram takiego dnia:

GodzinaBlokUkładyNa parkiecie
08:00-08:40Rozstawienie: taśma na 13 × 13 m, stolik sędziowski, laptop z muzyką, ekran z wynikami-Ekipa
08:40-09:00Odprawa sędziów: limit noty D, kto obsługuje który panel, lista kar-3 sędziów
09:00-09:30Rozgrzewka, grupa A-28 zawodniczek, 8-11 lat
09:30-10:45Grupa A, układy bez przyrządu288-11 lat
10:45-11:05Zejście z parkietu, rozgrzewka grupy B-18 zawodniczek, 12-13 lat
11:05-12:35Grupa B, obręcz, potem piłka3612-13 lat
12:35-13:15Obiad, dekoracja grupy A-Grupa A
13:15-13:45Rozgrzewka grupy C-12 zawodniczek, 14+
13:45-15:45Grupa C, obręcz, piłka, maczugi, wstążka4814+
15:45-16:05Kontrola wyników, pytania trenerek o notę D-Sędziowie, organizator
16:05-16:35Dekoracje: wielobój i przyrządy-Wszystkie grupy
16:35-17:00Składanie hali-Ekipa

Poza stolikiem sędziowskim dzień niosą cztery osoby: spiker, obsługa muzyki, osoba przy wejściu na parkiet trzymająca w gotowości dwie kolejne zawodniczki i organizator z tabletem do kar i statusów. Sędziowie oceniają z własnych telefonów i nie wstają od stolika.

Przeciągają się zawsze bloki z największą liczbą startów na jednym przyrządzie, bo rozgrzewka wchodzi w pierwsze trzy wyjścia. Największą grupę ustaw więc na początek, kiedy hala jest jeszcze spokojna i wszyscy potrafią liczyć.

Ocenianie przy dwóch lub trzech sędziach

Nota układu to D + A + E − kary. Trudność nie ma górnej granicy: kodeks liczy seniorce 8 najwyższych trudności ciała plus maksymalnie 15 trudności przyrządu, juniorce 6 najwyższych plus maksymalnie 12. Artyzm i wykonanie startują z 10,00 i schodzą w dół przez potrącenia.

Małe panele są w kodeksie, a nie obok niego. Kiedy artyzm albo wykonanie ocenia czterech sędziów, potrącenie najwyższe i najniższe odpada, a dwa pozostałe idą do średniej. Kiedy ocenia dwóch albo trzech, uśredniane są wszystkie potrącenia (Code of Points 3.5.2-3.5.3 i 3.6.2-3.6.3). Klubowy stolik z dwoma czy trzema sędziami stosuje więc regułę napisaną dokładnie na taki przypadek, a nie własną wariację.

JudgeMate trzyma się tej samej zasady. Przy czterech i więcej notach w panelu najwyższa i najniższa odpadają, a reszta jest uśredniana; przy jednej, dwóch lub trzech notach jest to zwykła średnia. Odrzucanie skrajnych not to przełącznik per kategoria, domyślnie włączony, i nic nie robi, dopóki nie pojawi się czwarty sędzia.

Jeden sędzia, trzy panele. Sędzia sam wpisuje D, A i E dla układu. Każdy panel trzyma wtedy jedną wartość, nic nie jest uśredniane, a nota jest gotowa w momencie zatwierdzenia. Noty paneli może wpisywać także organizator z zatwierdzeniem do oceniania w danej kategorii i tak właśnie działa stolik dwuosobowy: zaproszona sędzia bierze artyzm i wykonanie, szefowa klubu trudność.

Sędzia wpisuje wartość, którą sam policzył, a nie elementy, które za nią stoją. Nie ma bazy elementów ani wyszukiwarki kodeksu, więc nikt nie szuka na telefonie wartości skoku szpagatowego w trakcie muzyki. Limit noty D ustaw per kategoria na to, co realnie pojawia się na twoim poziomie: 5 punktów dla grupy bez przyrządu, 12-15 dla programu FIG. Domyślny limit to 20.

Dwa układy policzone do końca:

  • Bez przyrządu, 11 lat: D 1,60 + A 7,40 + E 6,80 − 0,30 kary za linię = 15,50
  • Obręcz, 15 lat: D 6,20 + A 7,90 + E 7,10 − 0,00 = 21,20

Noty liczone są do trzech miejsc po przecinku, a pokazywane do dwóch. Wielobój to suma not układów zawodniczki wewnątrz jej kategorii, a każdy przyrząd ma w tabeli własną kolumnę z notą, więc tytuł na obręczy nie kosztuje osobnych zawodów. Remis w wieloboju rozstrzyga wyższa suma not E, potem wyższa suma not A, potem wyższa suma not D, a na końcu zostaje miejsce dzielone. Tę samą drabinkę mają przepisy techniczne FIG 2026 (sekcja 3, art. 3.4.1.2).

Kary to jedno pole na układ, od 0 do 10, i wpisuje je wyłącznie organizator. Oto wartości, które realnie przydają się na zawodach klubowych:

PrzewinienieKara FIGKto zgłasza
Każda sekunda poza zakresem 1:15-1:300,05Sędzia czasu
Dotknięcie ciałem lub przyrządem poza linią parkietu0,30 za każdy razSędzia liniowy
Zawodniczka lub przyrząd opuszcza parkiet0,30 za każdy razSędzia liniowy
Strój, biżuteria, fryzura lub makijaż niezgodne z przepisami0,30Sędzia odpowiedzialny
Za wczesne lub za późne wyjście na parkiet0,50Sędzia odpowiedzialny
Rozgrzewka w hali zawodów0,50Sędzia odpowiedzialny
Zwłoka w przygotowaniu ponad 30 sekund0,50Sędzia czasu

Resztę dnia ogarniają statusy. DNS zostawia układ bez noty, a zawodniczka, której wszystkie układy mają DNS, wypada z klasyfikacji, ale nadal widnieje na liście. DSQ liczy układ jako 0. DNF zachowuje to, co zostało wpisane, i pokrywa się z układem przerwanym w kodeksie: trudności już wykonane są liczone, a artyzm i wykonanie dostają pełne potrącenie 10,00. W praktyce sędzia wpisuje notę D, którą zdążył zobaczyć, 0 w A i 0 w E, a organizator oznacza układ jako DNF.

Pełna struktura paneli i skala potrąceń stojąca za tymi liczbami siedzi w tekście jak działa punktacja w gimnastyce artystycznej. Notę można policzyć przed zawodami w kalkulatorze noty.

Kategorie wiekowe, rotacja przyrządów i dostęp do wyników

Jedna kategoria na jeden rocznik, a rotacja przyrządów to ustawienie kategorii. Dzięki temu dziewięciolatki startują w jednym układzie, a piętnastolatki w czterech, w tych samych zawodach, w tej samej hali, tego samego popołudnia.

Trzy rotacje pokrywają niemal każde zawody klubowe:

  • Początkujące: tylko układ bez przyrządu. Jeden start, nic nie wypada z rąk, nic nie trzeba kupować. Pierwszy rok treningu i każda, która jest w sali krócej niż sezon.
  • Grupa środkowa: dwa przyrządy, zwykle obręcz i piłka. Najtańsze w zakupie, najłatwiejsze do podmiany w trakcie zawodów i najmniej męczące do oceniania w tempie.
  • Program indywidualny FIG: obręcz, piłka, maczugi, wstążka, czyli program seniorek i juniorek na cykl 2025-2028. Wchodzi od rocznika, z którego klub wypuszcza zawodniczki na zawody regionalne.

Skakanka wypadła w tym cyklu z programu indywidualnego seniorek, ale kodeks dopuszcza ją w układach indywidualnych juniorek na zawodach krajowych oraz na lokalnych zawodach międzynarodowych, więc konkurencja ze skakanką na zawodach klubowych to nie sentyment, tylko przepis. Możesz zaznaczyć dowolny podzbiór z listy: bez przyrządu, skakanka, obręcz, piłka, maczugi, wstążka. Wybór zapisuje się w kolejności FIG niezależnie od tego, w jakiej kolejności klikasz, więc układ 1 do N zawsze idzie tak, jak wszyscy się spodziewają.

Przepisy techniczne FIG liczą juniorki jako roczniki 14-15, a seniorki od 16 lat, według roku urodzenia, a nie daty. Poniżej juniorek kluby ustalają własne przedziały, a przedziały dwuletnie (8-9, 10-11, 12-13) trzymają dekoracje przy życiu i nie rozsypują 58 zgłoszeń na piętnaście kategorii po cztery startujące, w których medal bierze każda.

Układ zespołowy wpisuje się jako jednego uczestnika pod nazwą grupy. Nie ma osobnej listy pięciu zawodniczek, a grupa liczy się w tym samym modelu D + A + E co start indywidualny.

Dostęp rozchodzi się tego dnia na trzy strony. Sędziowie mają rolę sędziego w kategorii, oceniają z własnych telefonów i każdy zapisuje wyłącznie swoje noty. Organizator może mieć dodatkowo zatwierdzenie do wpisywania not paneli i to właśnie umożliwia pracę we dwoje. Kary i statusy zostają po stronie organizatora, więc nikt przy stoliku sędziowskim nie dopisze po cichu 0,30.

Rodzice nie instalują niczego. Publiczna strona wydarzenia otwiera się w przeglądarce bez aplikacji i bez konta, a wyniki przeliczają się po stronie serwera w kilka sekund od zapisania noty. Tę samą stronę wrzuć na telewizor w hali albo włącz widok na ekran LED za parkietem, a ludzie przestaną pytać stolik o klasyfikację.

Jedno ograniczenie warto znać przed drukiem programu: wielobój żyje wewnątrz jednej kategorii. Mistrzynię klubu ponad rocznikami wyliczysz sama z wyników kategorii.

Inne warianty tego samego dnia: otwarte zawody z klubami z zewnątrz albo wewnętrzny dzień sprawdzianów. Tło formatów: formaty zawodów w gimnastyce artystycznej.

Konfiguracja zawodów w JudgeMate

Zarezerwuj 30-40 minut tydzień wcześniej i dziesięć minut w dniu zawodów.

  1. Załóż wydarzenie. Nazwa, data, hala. Jedno wydarzenie mieści wszystkie roczniki, więc rodzice dostają jeden link i jedną stronę wyników na cały dzień.
  2. Jedna kategoria na rocznik. Wybierz tryb oceniania gimnastyki artystycznej. Nazwij kategorię dokładnie tak, jak spiker powie ją do mikrofonu, bo ta nazwa trafia na stronę publiczną i na ekran w hali.
  3. Ustaw rotację przyrządów. Weź szablon (początkujące, program indywidualny FIG, wszystkie przyrządy) albo zaznacz własny zestaw. Każdy przyrząd to jeden układ na zawodniczkę, ponumerowany w kolejności FIG.
  4. Ustaw limit noty D i odrzucanie skrajnych not. Limit sprawia, że literówka 62,0 zamiast 6,20 nie zostaje wynikiem. Odrzucanie zostaw włączone: przy trzech sędziach nic nie robi, a przy czwartym jest już poprawne.
  5. Dodaj zawodniczki. Wpisz je ręcznie albo zaimportuj listę zgłoszeń, którą i tak trzymasz w arkuszu.
  6. Przypisz sędziów. Każdy sędzia dostaje rolę sędziego w kategoriach, które obsługuje, i loguje się na swoim telefonie. Jeśli kary ma wpisywać współorganizator, nadaj mu w tej kategorii także rolę organizatora, inaczej jego zapisy zostaną odrzucone.
  7. Zrób próbę. Oceń testowego uczestnika na jednym przyrządzie, sprawdź notę na stronie publicznej i na ekranie w hali, a potem wyczyść wpis. Dziesięć minut rano i nie debugujesz podczas pierwszej rozgrzewki.

W dniu zawodów telefony sędziów zostają na ekranie oceniania swojej kategorii. Noty zapisują się per sędzia, więc chwilowa utrata wifi kosztuje jednego sędziego jeden wpis, a nie cały układ. Autorytetem dla każdej noty jest serwer, a ekrany sędziów pokazują podgląd tego, co serwer potwierdzi.

Jeśli współorganizator otworzy ekran oceniania bez właściwej roli, pola są zablokowane wraz z komunikatem, której roli brakuje. To celowe: ciche odrzucenie zapisu o 10:30 w głośnej hali boli bardziej niż zablokowane pole.

Całe przygotowanie zawodów, od komunikatu przez zgłoszenia po zaproszenia dla sędziów, opisuje jak zorganizować zawody w gimnastyce artystycznej.

Papier, arkusz i to, ile każde z nich kosztuje

Każdy klub zaczyna na papierze i papier wytrzymuje do trzeciego rocznika.

  • Protokoły papierowe. Zawodzi arytmetyka pod presją czasu. Trzy noty paneli plus kara na układ, cztery układy na zawodniczkę, dwanaście zawodniczek w grupie: to 180 działań w pamięci, kiedy hala czeka. Druga awaria to dystrybucja, bo jedyna kopia klasyfikacji leży na stoliku, więc każdy rodzic idzie do stolika.
  • Arkusz na jednym laptopie. Jedna osoba staje się wąskim gardłem całych zawodów. Sędziowie dyktują noty przez stolik, ktoś je przepisuje, a remis rozstrzyga ten, kto wpisywał ostatni. Współdzielony arkusz na halowym wifi dokłada do tego wyścig zapisów podpięty pod rzutnik.
  • Ogólna aplikacja do oceniania. Większość przyjmuje jedną notę na występ. Gimnastyka artystyczna potrzebuje trzech not paneli plus kary na układ, a potem wieloboju sumującego układy zawodniczki. Spłaszczenie tego do jednej liczby wyrzuca dokładnie ten rozkład, o który trenerki pytają o 16:00.
  • JudgeMate. Trzy panele na układ, uśrednianie zgodne z regułą kodeksu dla małych składów sędziowskich, osobna kolumna z notą na każdy przyrząd i wielobój wewnątrz kategorii, statusy DNS/DSQ/DNF, kary tylko po stronie organizatora i publiczna strona wyników odświeżana w kilka sekund od zatwierdzenia noty.

Czego JudgeMate nie robi, powiedziane wprost, żebyś nie odkrywała tego w hali: protokół wyników wychodzi w PDF i CSV, ale pliku .xlsx nie ma w żadnym sporcie, a kompletu dokumentów federacyjnych — D-form, zgłoszeń muzyki i taryf — nie wytworzymy, więc materiałem do rozesłania jest link do publicznych wyników, a nie plik. Nie ma bazy elementów, więc notę D liczy sędzia. Nota D to jedna liczba od sędziego, bez podziału na podpanele ciała i przyrządu, jaki ma panel D na poziomie FIG. Wielobój liczy się w obrębie kategorii, a nie całego wydarzenia.

Dla klubu, który wystawia 30-80 zawodniczek na jednym parkiecie przy dwóch czy trzech sędziach, ten bilans wychodzi na plus: oddajesz eksporty do dokumentacji, a zostawiasz sobie arytmetykę, statusy i klasyfikację na żywo.

Do poczytania dalej: dyscyplina w JudgeMate, mechanika sędziowania oraz przyrządy po kolei.

Zacznij konfigurację eventu

Bez opłat dla organizatorów. Bez limitu zawodników. Bez prowizji od rejestracji. Zobacz funkcje — gimnastyka artystyczna · Jak zorganizować zawody

Utwórz event

Inne scenariusze

Najczęstsze pytania