Jak liczy się punkty FIS w park & pipe?

Zawodnik startujący w kalendarzu FIS zbiera dwa rodzaje punktów i każdy służy do czegoś innego.

Punkty FIS pokazują poziom zawodnika na tle całego kalendarza. Przyznaje je każdy międzynarodowy konkurs park & pipe zarejestrowany w FIS (przepisy punktowe, pkt 5.1). Trafiają na listę punktów FIS, a z tej listy jury układa listy startowe. Według ICR 3604.1 zawodników klasyfikuje się według listy WSPL/FIS, a ci, których na niej nie ma, trafiają do grupy bez punktów.

Punkty Pucharu Świata istnieją tylko na zawodach PŚ. Wynikają ze stałej tabeli za miejsca i składają się na klasyfikację sezonu.

Oba systemy łączy reguła remisu. Według ICR 3503 zawodnicy z równym wynikiem dostają to samo miejsce, więc i te same punkty.

Punkt 5.2 przepisów punktowych FIS podaje jeden wzór dla slopestyle'u, halfpipe'u i big airu, wspólny dla freeski i snowboardu. Zwycięzca dostaje event factor, a każdy zawodnik z dalszego miejsca:

P = EF × ((1 − d) × (e^(−(R−1)/t) − (R−1) × e^(−(N−1)/t) / (N−1)) + d × (1 − (R−1) / (N − 0,96)))

Pierwszy człon to krzywa wykładnicza, która za podium szybko opada. Drugi, z wagą 25 %, to prosta od zwycięzcy do ostatniego miejsca. Razem sprawiają, że różnica między 2. a 3. miejscem jest wielokrotnie większa niż między 15. a 16.

Wynik zaokrągla się w górę do pierwszego miejsca po przecinku i nigdy nie jest mniejszy niż 0,1 punktu. Not sędziów we wzorze nie ma. Przejazd za 92 i przejazd za 71, które wygrały swoje zawody, dają ten sam EF, jeśli skala jest ta sama.

Weźmy konkurs slopestyle'u freeski rangi FIS z EF 220 i 20 sklasyfikowanymi. Każde miejsce wstawiamy do wzoru i zaokrąglamy w górę do 0,1.

Najwięcej zostaje na podium. Drugie miejsce ma 82 % punktów zwycięzcy, piąte mniej więcej połowę, dziesiąte niecałą ćwiartkę. Ostatni dostaje 0,2, tuż nad progiem 0,1.

Liczba zawodników waży tyle samo co miejsce. Przy tym samym EF 220 i tylko 12 sklasyfikowanych 2. miejsce spada do 177,6, a 10. do 19,1, bo każde miejsce zajmuje większy kawałek krzywej. W małej stawce młodzików punkty szybko topnieją.

Organizator nie wybiera event factora. Punkt 5.2.2 wiąże każdą rangę zawodów z przedziałem skal, a o miejscu w przedziale decyduje stawka. Górna liczba to najwyższy EF, jaki zawody mogą osiągnąć, dolna to ich minimum.

Wyróżnia się FIS Open. Można go rozegrać raz w sezonie w danym kraju albo regionie, a jego przedział sięga od 1000 do 50, więc przy mocnej obsadzie zbliża się do wartości Pucharu Świata.

Liczą się tylko ci, którzy wystartowali. FIS bierze 5 najlepszych kobiet albo 8 najlepszych mężczyzn z aktualnej listy punktów FIS spośród startujących (pkt 5.2.3).

Na poziomie 1 (Puchar Świata i wyżej) liczy się ich średnie miejsce na liście. Skala 1000 wymaga średniej 6 lub lepszej u kobiet i 9 lub lepszej u mężczyzn. Gdy aktywne miejsce na liście ma mniej niż 5 kobiet albo 8 mężczyzn, zawody dostają minimum poziomu 1.

Na poziomach 2–4 liczą się średnie punkty. Sumę punktów FIS tych 5 albo 8 zawodników dzieli się przez 5 albo 8 i zaokrągla w górę do całości (przykład z przepisów: 380,4 daje 381). Potem wybiera się najwyższą skalę, której próg ta średnia osiąga. Przy mniej niż 5 kobietach albo 8 mężczyznach na starcie przedział traci dolną granicę i otwierają się niższe skale z tabeli.

Przykład: Puchar Kontynentalny freeski mężczyzn, ośmiu najlepszych startujących ma średnio 250,2 punktu, czyli po zaokrągleniu 251. To więcej niż 237 potrzebne do skali 320 i mniej niż 267 dla skali 360, więc zwycięzca dostaje 320.

Każda konkurencja (slopestyle, halfpipe, big air) ma osobną wartość na liście. W trakcie sezonu zawodnik ma średnią z dwóch najlepszych wyników w tej konkurencji albo wartość z listy bazowej, jeśli jest wyższa (pkt 5.4.1).

• Jeden wynik w sezonie: liczy się z potrąceniem 40 %, chyba że lista bazowa daje więcej (5.4.2, 5.4.3).
• Cały sezon bez wyniku: nowa lista bazowa obcina poprzednią wartość o 80 % (5.3.2.2).
• Zatwierdzony status kontuzji: nowa wartość bazowa nie spadnie o więcej niż 10 % poniżej starej (5.3.3).

Listę bazową (BL) FIS publikuje przed końcem czerwca, a pierwsza lista nowego sezonu wychodzi 1 lipca.

Liczą się tylko wyniki z okresu oceny. W Europie Środkowej, Ameryce Północnej i Azji trwa on od 1 października do 30 kwietnia, z wyjątkiem Pucharu Świata. Na półkuli południowej obowiązuje okres od 1 lipca do 15 października (pkt 1.2).

100. Art. 1.7.1 regulaminu Pucharu Świata przypisuje konkurencjom park & pipe (oraz akrobacjom) tabelę dla miejsc 1–30, kończącą się 1 punktem za 30. miejsce. Zawodnik z 31. miejsca nie dostaje nic.

Jazda po muldach, muldy podwójne, ski cross, snowboard cross i snowboard alpejski korzystają z art. 1.7.2. Do 13. miejsca obie tabele są takie same. Od 14. miejsca tabela crossu i muld daje więcej: za 14. miejsce punkt więcej (19 zamiast 18), od 15. do 30. miejsca po dwa punkty więcej, a do tego sięga 32. miejsca. Kto przepisuje tabelę PŚ do klubowego arkusza, niech sprawdzi, którą z dwóch skopiował.

Zawody krajowego cyklu spoza kalendarza FIS punktów FIS nie dają. Pkt 1.1 przepisów punktowych bierze pod uwagę tylko zawody ogłoszone w kalendarzu FIS albo zarejestrowane w FIS i rozgrywane według ICR.

Krajowy cykl może mieć własną tabelę punktów. Puchar Polski snowboard i freeski 2025/26 (PZN) prowadzi klasyfikację według tabeli z Wytycznych Sportowych PZN, a sam regulamin pucharu tej tabeli nie zawiera. Nie podajemy tu wartości krajowych. Aktualną tabelę weź od związku przed sezonem.

JudgeMate nie liczy punktów FIS i nie wysyła wyników do FIS. Na zawodach z kalendarza FIS wyniki wysyła do FIS system danych zawodów, w formacie XML FIS (ICR 3405 zaleca system z certyfikatem FIS). Wzór dla własnej stawki sprawdzisz w kalkulatorze punktów FIS park & pipe.

Kategoria Freeskiing ma za to kolumnę Punkty pucharowe. Organizator otwiera ją z menu kategorii, także przed pierwszym przejazdem, i wybiera tabelę:

• FIS 100–1: wbudowana tabela park & pipe z Pucharu Świata, 30 miejsc.
• Wgraj tabele punktów: arkusz .xlsx albo .csv z miejscami w pierwszej kolumnie i jedną tabelą w każdej kolejnej. Tabelę wybierasz po punktach za 1. miejsce, co pasuje do krajowego cyklu, w którym ranga zawodów wyznacza tabelę.

Zawodnicy z remisem dzielą miejsce i punkty, a zawodnik bez przejazdu punktów nie dostaje. Punkty widać w wynikach, na publicznej stronie wydarzenia i w PDF-ie wyników. Sam ranking się nie zmienia.

Remisy JudgeMate rozstrzyga inaczej niż ICR 3503. Zanim dwóch zawodników dostanie to samo miejsce, JudgeMate porównuje ich przejazdy: najlepszy, potem drugi, potem best trick (jeśli jest włączony), potem trzeci. Zawodnicy, których FIS uznałby za równych, mogą się więc rozjechać o miejsce i dostać różne punkty pucharowe. Przed wysłaniem tabeli do koordynatora cyklu przejrzyj bliskie wyniki.

Zacznij od strony freeski albo załóż od razu kategorię Freeskiing. Kroki zakładania kategorii pokazuje film o freeski.