Jak czytać kartę wyników łyżwiarstwa figurowego

Po zakończeniu przez łyżwiarza programu na zawodach ISU, oficjele publikują dokument zwany protokołem (nazywanym też arkuszem szczegółów sędziów lub kartą wyników). Jest to pełny, przejrzysty zapis każdej decyzji punktacyjnej podjętej podczas tego występu.

Protokół to nie jest prosta liczba — to szczegółowa tabela, która rozkłada końcowy wynik segmentu na jego najmniejsze składowe. Każdy może pobrać protokoły ze strony wynikowej ISU w ciągu kilku minut od zakończenia występu i zweryfikować dokładnie, jak każdy sędzia ocenił każdy element.

Protokoły istnieją zarówno dla Programu Krótkiego (lub Tańca Rytmicznego w tańcu na lodzie), jak i Programu Dowolnego (lub Tańca Dowolnego). Wynik segmentu pokazany w protokole jest dodawany do wyniku drugiego segmentu, co daje łączny wynik łyżwiarza wyznaczający jego końcową klasyfikację.

Zrozumienie protokołów to najszybszy sposób, by przejść od pytania „dlaczego komentator powiedział, że to było kontrowersyjne?” do zrozumienia, co dokładnie wydarzyło się w sali sędziowskiej.

Na 60. Kongresie ISU w czerwcu 2026 roku Komitet Techniczny Łyżwiarstwa Figurowego ISU zatwierdził nowe wymagania programowe dla solistów, które wchodzą w życie w sezonie 2026-27. Zmieniają one, które elementy pojawiają się w protokole Programu Dowolnego — Program Krótki i poniższy przykład pozostają bez zmian.

Mniej skoków w Programie Dowolnym. Program Dowolny solistów dopuszcza teraz maksymalnie sześć skoków (zamiast siedmiu), z których jeden musi być skokiem typu Axel. W protokole oznacza to o jeden wiersz skoku mniej w panelu TES programu dowolnego.

Spin choreograficzny zamiast spinu z poziomem. Program Dowolny zawiera teraz trzy spiny: spin kombinowany, spin skokowy oraz nowy spin choreograficzny (co najmniej trzy obroty na jednej lub dwóch łyżwach, z dowolną liczbą zmian nogi wybraną przez łyżwiarza). Podobnie jak sekwencja choreograficzna, spin choreograficzny nie otrzymuje poziomu — w protokole pojawia się bez numeru poziomu (jako ChSp) i jest oceniany wyłącznie w GOE. Dlatego protokół programu dowolnego 2026-27 pokazuje o jeden spin z poziomem mniej niż wcześniej.

Euler nie liczy się już jako element skokowy. Pojedynczy Euler (1Eu, dawniej half-loop) nadal może być użyty raz do połączenia dwóch skoków z listy w kombinacji lub sekwencji, ale nie liczy się już jako jeden z wykonanych elementów skokowych — w protokole działa wyłącznie jako skok łączący, a nie jako osobno punktowany skok. Dany typ skoku wciąż można powtórzyć maksymalnie trzy razy.

Reszta protokołu pozostaje bez zmian: struktura TES + PCS − Odliczenia, skala GOE od −5 do +5, obliczanie średniej obciętej oraz specjalne symbole działają dokładnie tak, jak opisano poniżej. O tym, jak samo GOE jest stosowane do każdego elementu, przeczytasz w naszym przewodniku po GOE w łyżwiarstwie figurowym.

Każdy protokół ISU jest podzielony na trzy główne panele punktacyjne oraz nagłówek z nazwiskiem łyżwiarza, numerem startowym, krajem i miejscem w klasyfikacji.

Panel 1 — Wynik za Elementy Techniczne (TES) To górna sekcja protokołu, zawierająca jeden wiersz dla każdego elementu technicznego wykonanego przez łyżwiarza. Elementy są wymienione w kolejności, w jakiej zostały wykonane podczas programu. Łączna wartość TES to suma wszystkich wyników poszczególnych elementów.

Panel 2 — Składowe Programu (PCS) Bezpośrednio poniżej panelu TES ta sekcja pokazuje trzy składowe programu, które mierzą ogólną jakość i prezentację występu. Każda składowa jest oceniana przez wszystkich dziewięciu sędziów w skali od 0,25 do 10,00.

Panel 3 — Odliczenia Prosty wiersz blisko dołu tabeli pokazujący wszelkie odliczenia punktów zastosowane do segmentu — najczęściej za upadki, ale także za przekroczenie czasu, naruszenia dotyczące stroju i nielegalne elementy.

Wzór na Końcowy Wynik Segmentu:

Wynik Segmentu = TES + PCS − Odliczenia

Na przykład: TES 42,18 + PCS 31,75 − Odliczenia 1,00 = Wynik Segmentu 72,93

Panel TES to tabela, w której każdy wiersz reprezentuje jeden element techniczny. Czytając od lewej do prawej przez pojedynczy wiersz, dowiadujemy się wszystkiego o tym, jak dany element został oceniony.

Kolumna 1 — Numer Elementu Numer porządkowy (1, 2, 3...) pokazujący kolejność wykonania elementu.

Kolumna 2 — Skrót Elementu Skrót ISU dla danego elementu. Na przykład:

• 3Lz = potrójny Lutz
• 3A = potrójny Axel
• CCoSp4 = spin kombinowany ze zmianą nogi, poziom 4
• StSq3 = sekwencja kroków, poziom 3
• 2A+3T = podwójny Axel w kombinacji z potrójnym toe loop

Po skrócie mogą pojawić się symbole lub flagi (jak <, e, !, x) — patrz sekcja Specjalne Symbole poniżej.

Kolumna 3 — Flaga Informacyjna Komórka, która może zawierać flagę ustawioną przez Panel Techniczny (a nie przez sędziów). Najczęstsza to < (niedoobrót) lub << (degradacja). Gwiazdka * oznacza, że element jest nieważny i otrzymuje zero punktów.

Kolumna 4 — Wartość Bazowa Wartość punktowa przypisana temu elementowi przez ISU Scale of Values, zanim zostanie zastosowana jakakolwiek korekta jakości. Jeśli obowiązuje bonus za drugą połowę x, pokazana wartość bazowa jest już pomnożona przez 1,1.

Kolumny 5–13 — GOE Poszczególnych Sędziów Dziewięć kolumn, po jednej na sędziego, każda pokazuje Grade of Execution (Ocenę Wykonania) danego sędziego od -5 do +5. Tu można zobaczyć, jak jednomyślnie lub kontrowersyjnie element był oceniany.

Kolumna 14 — Średnia Obcięta GOE Najwyższa i najniższa z dziewięciu ocen sędziowskich GOE są odrzucane. Pozostałe siedem jest uśredniane do dwóch miejsc po przecinku. Ta wartość GOE jest używana w obliczeniach.

Kolumna 15 — Końcowy Wynik Elementu Wartość bazowa plus średnia obcięta GOE przeliczona na punkty. Ponieważ GOE jest proporcjonalne do wartości bazowej, GOE +3 przy kwadruplowym Lutzu (wartość bazowa 11,50) jest warte znacznie więcej niż +3 przy podwójnym Axelu (wartość bazowa 3,30).

Czytanie wiersza prostym językiem: Jeśli widzisz 3Lz z wartością bazową 5,90, indywidualnymi ocenami GOE sędziów +2, +2, +3, +2, +3, +2, +3, +2, +3 i końcowym wynikiem elementu 7,33, oznacza to, że potrójny Lutz był dobrze wykonany, oceniony pozytywnie przez wszystkich sędziów i zyskał 1,43 punktu powyżej swojej wartości bazowej.

Poniżej panelu TES protokół pokazuje sekcję Składowych Programu (PCS). Od sezonu 2022-2023 ISU stosuje trzy składowe, zmniejszone z poprzednich pięciu.

Trzy Składowe:

1. Skating Skills (Umiejętności Ślizgowe) — Podstawa zdolności łyżwiarskich: jakość krawędzi, generowanie siły, pokrycie lodu, jazda wielokierunkowa i przepływ między elementami.

2. Composition (Kompozycja) — Sposób, w jaki program jest zbudowany i wykorzystuje lód: użycie przestrzeni, projekt wzoru, celowość i zamierzoność ruchu oraz relacja między muzyką a choreografią.

3. Presentation (Prezentacja) — Sposób dostarczenia występu: muzykalność, czas, jakość wykonania, ekspresywność i zdolność do wciągnięcia widzów w program.

Jak Obliczane Jest PCS: Dla każdej składowej wszyscy dziewięciu sędziów przyznaje ocenę od 0,25 do 10,00 w krokach co 0,25. Najwyższe i najniższe oceny są odrzucane, a pozostałe siedem jest uśrednianych. Ta średnia jest następnie mnożona przez współczynnik, który różni się w zależności od dyscypliny i segmentu:

• Mężczyźni: 1,67 w programie krótkim, 3,33 w dowolnym
• Kobiety: 1,33 w programie krótkim, 2,67 w dowolnym
• Pary sportowe: 1,33 w programie krótkim, 2,67 w dowolnym
• Taniec na lodzie: 1,33 w tańcu rytmicznym, 2,00 w dowolnym

ISU publikuje te współczynniki co sezon (2026-27: Komunikat nr 2786 dla jedynek i par, nr 2803 dla tańca na lodzie). Przeskalowano je, gdy pięć komponentów zeszło do trzech — dzięki temu PCS z trzech komponentów mieści się w tym samym przedziale co dawne PCS z pięciu.

Trzy pomnożone wyniki składowych są sumowane, aby uzyskać łączne PCS.

Przykład: program dowolny kobiet, w którym średnia obcięta wynosi: umiejętności łyżwiarskie 8,50, kompozycja 8,25, prezentacja 8,75. Każdą mnoży się i zaokrągla osobno: 22,70 + 22,03 + 23,36 = 68,09 punktu.

W praktyce oceny PCS mają tendencję do korelacji — sędzia, który ocenia Umiejętności Ślizgowe na 9,00, rzadko oceni Prezentację na 6,00 dla tego samego łyżwiarza. Jednak zauważalne różnice między składowymi mogą ujawniać konkretne mocne lub słabe strony, z których dany łyżwiarz jest znany.

Protokoły ISU stosują zestaw standardowych symboli umieszczanych po skrótach elementów lub w kolumnie flag informacyjnych. Są one ustawiane przez Panel Techniczny (nie przez sędziów) i wpływają na wartości bazowe, zanim zostanie zastosowane GOE sędziów.

Odliczenia pojawiają się na dole protokołu i są odejmowane od łącznej sumy TES + PCS. Są odrębne od GOE — upadek kosztuje punkty na dwa sposoby jednocześnie.

Upadki Każdy upadek kosztuje odliczenie od wyniku segmentu, niezależnie od ujemnego GOE, które sędziowie już przyznali za ten element. Wysokość odliczenia zależy od konkurencji.

W seniorskich jedynkach skala rośnie z każdym kolejnym upadkiem:

• Upadki 1. i 2.: -1,0 każdy
• Upadki 3. i 4.: -2,0 każdy
• Upadek 5. i kolejne: -3,0 każdy

W juniorskich jedynkach obowiązuje -1,0 za każdy upadek. W parach sportowych i tańcu na lodzie upadek jednego partnera kosztuje -1,0, a upadek obojga naraz -2,0.

Naruszenia Czasu Jeśli program przekracza lub nie osiąga dozwolonego limitu czasu, stosowane jest odliczenie. Programy krótkie i programy dowolne mają określone przez ISU ramy czasowe.

Przerwy Jeśli program zostaje przerwany z powodów leżących po stronie łyżwiarza (np. uszkodzenie stroju spowodowane przez samego łyżwiarza), może zostać zastosowane odliczenie.

Naruszenia Stroju i Rekwizytów Jeśli element kostiumu spadnie na lód, stosowane jest odliczenie -1,0. Rekwizyty są niedozwolone w większości zawodów.

Nielegalne Elementy Element niedozwolony w danym programie (na przykład salto) otrzymuje zero wartości bazowej (oznaczone *) i może skutkować dodatkowym odliczeniem.

Ważna różnica: Gdy łyżwiarz upada, sędziowie stosują duże ujemne GOE (zazwyczaj -5, redukując wartość elementu o 50% wartości bazowej), a poza tym sam upadek uruchamia osobne odliczenie od łącznego wyniku segmentu. Są to niezależne kary z dwóch różnych części systemu sędziowskiego.

Protokoły ISU są publicznie dostępne i zazwyczaj wgrywane w ciągu kilku minut od zakończenia występu każdego łyżwiarza.

Główne źródła:

• isuresults.com — Dedykowana strona wynikowa ISU. Przejdź do wybranego wydarzenia, wybierz zawody i segment, a następnie kliknij linki 'Judges Details' lub 'Protocol' obok wyniku każdego łyżwiarza. To najbardziej wiarygodne źródło dla wszystkich zawodów zatwierdzonych przez ISU.

• isu.org — Główna strona ISU linkuje do stron wynikowych głównych mistrzostw, w tym Grand Prix Finał, Mistrzostwa Europy, Mistrzostwa Czterech Kontynentów i Mistrzostwa Świata.

• Strony krajowych federacji — Federacje takie jak US Figure Skating (usfigureskating.org) i Skate Canada publikują wyniki własnych krajowych i międzynarodowych zawodów.

• Strony konkretnych zawodów — Duże wydarzenia często mają własne dedykowane strony wynikowe, które agregują dane ISU.

Protokołów publikowane są w formacie PDF i jako interaktywne tabele HTML, w zależności od platformy. Wersja PDF jest dokumentem oficjalnym; wersja HTML jest łatwiejsza do czytania na ekranie, ale zawiera te same dane.