Jak działa system punktacji w gimnastyce sportowej?

Poza samą trudnością elementów, D-Score zawiera bonusy za spełnienie Wymagań Kompozycyjnych (CR) oraz za łączenie elementów poprzez Wartość Połączeń (CV).

Wymagania Kompozycyjne gwarantują, że układy zawierają zrównoważony zestaw typów umiejętności. Każdy przyrząd ma konkretne wymagania — na przykład ćwiczenia wolne wymagają elementów akrobatycznych w kilku kierunkach, pasażu tanecznego i określonych obrotów. Każde spełnione CR dodaje 0,5 punktu do D-Score. Przy czterech CR na przyrząd, gimnastycy mogą zdobyć nawet 2,0 punktu bonusu za samo uwzględnienie wymaganej różnorodności.

Wartość Połączeń nagradza bezpośrednie łączenie trudnych elementów bez przerw. Połączenie elementu o trudności D z innym elementem D na ćwiczeniach wolnych może przynieść 0,1 do 0,2 punktu bonusu za połączenie. Na równoważni połączenie elementu akrobatycznego C z elementem akrobatycznym B daje 0,1 CV. Te bonusy zachęcają do płynnych, ryzykownych kombinacji zamiast izolowanych elementów z przerwami.

Kod 2025–2028 wprowadził istotną nowość: bonus 0,1 za idealnie wylądowane zejście (bez kroków i podskoków) na każdym przyrządzie z wyjątkiem konia z łękami, pod warunkiem że zejście ma trudność co najmniej C. To nagradza czyste zakończenia i dodaje strategiczny wymiar do wyboru elementów końcowych.

Odjęcia neutralne to kary stosowane po zsumowaniu D-Score i E-Score. Dotyczą naruszeń regulaminu niezwiązanych z jakością wykonania i są wymierzane przez sędziego głównego lub wyznaczonego arbitra.

Najczęstsze odjęcie neutralne występuje na ćwiczeniach wolnych, gdy gimnastyk przekroczy linię graniczną. Dotknięcie jedną częścią ciała poza linią kosztuje 0,1 punktu; kilkoma częściami lub wylądowanie całkowicie poza granicą — 0,3 punktu. Rozpoczęcie elementu spoza granicy oznacza brak zaliczenia trudności tego elementu.

Przekroczenie czasu to kolejne źródło odjęć. Ćwiczenia wolne kobiet i układ na równoważni nie mogą trwać dłużej niż 90 sekund. Przekroczenie limitu skutkuje odjęciem 0,1 punktu. Sygnał dźwiękowy ostrzega gimnastkę na 10 sekund przed końcem.

Inne odjęcia neutralne obejmują naruszenie regulaminu stroju (0,2 za każde), brak prezentacji sędziemu głównemu przed rozpoczęciem układu (0,3) oraz użycie odskoczni w niedozwolony sposób (0,5). Te odjęcia są stosunkowo rzadkie na poziomie elitarnym, ale mogą wpłynąć na wyniki w zawodach młodzieżowych.

Gimnastyka sportowa obejmuje cztery przyrządy dla kobiet (skok, poręcze różnowysoke, równoważnia, ćwiczenia wolne) i sześć dla mężczyzn (ćwiczenia wolne, koń z łękami, kółka, skok, poręcze równoległe, drążek). System D-Score + E-Score obowiązuje na każdym przyrządzie, ale każdy ma unikalne zasady oceniania.

Skok jest oceniany inaczej niż pozostałe przyrządy. Gimnastycy wykonują pojedynczy skok z tabeli FIG, gdzie każdy skok ma z góry przypisany D-Score. Yurchenko z podwójnym pikiem (wykonywany przez Simone Biles) ma D-Score 6,400 — najwyższy w tabeli skoków kobiecych. Sędziowie oceniają wyłącznie wykonanie, co czyni skok najbardziej obiektywnym przyrządem.

Równoważnia wymaga szczególnej uwagi — pauza dłuższa niż 2 sekundy skutkuje dodatkowym odjęciem. Upadek z równoważni kosztuje 1,0 od E-Score plus potencjalne odjęcie neutralne. Układ nie może przekroczyć 90 sekund.

Ćwiczenia wolne to jedyny przyrząd oceniany za artyzm i muzyczność (tylko kobiety — mężczyźni ćwiczą bez muzyki). Sędziowie oceniają kreatywność choreograficzną, ekspresję i dopasowanie ruchu do muzyki. Granica platformy 12×12 metrów generuje częste odjęcia za przekroczenie linii.

Koń z łękami (mężczyźni) jest uważany za najtrudniejszy przyrząd do oceny sędziowskiej, ze złożonymi ruchami kolistymi i nożycowymi wymagającymi ciągłości. To jedyny przyrząd, na którym nie obowiązuje bonus za idealnie wylądowane zejście w cyklu 2025–2028.