Zasady zawodów snowboardowych dla zawodnika

Na liście startowej FIS liczy się rocznik, a nie data urodzin. Każdy limit wieku dotyczy wieku, który zawodnik osiąga do 31 grudnia danego sezonu, a sezon FIS trwa od 1 lipca do 30 czerwca (ICR 2013.1).

W halfpipe, slopestyle i big air dolna granica to 13 lat. Puchar Świata, mistrzostwa świata i igrzyska wymagają 15 lat, a w zawodach juniorskich górna granica to 17 lat (ICR 2013.3.1–2013.3.3). Przepisy przeliczają to na roczniki i właśnie rocznik stoi na liście w kolumnie YB.

Rodzicu, przeczytaj wiersz U13 dwa razy. Ta kategoria nie daje punktów FIS. Dwunastolatek może wygrać zawody dziecięce rozgrywane w FIS i nadal nie mieć nic na liście punktowej, według której rozstawia się kolejne zawody.

Mała kategoria może zostać połączona z sąsiednią. Jeśli w grupie wiekowej startuje mniej niż czworo zawodników, wolno ją dołączyć do starszej albo młodszej (ICR 3501.3). Trzy dziewczyny z U15 mogą więc jechać razem z U18.

Kask jest obowiązkowy na wszystkich zawodach FIS w snowboardzie, freestyle'u i freeski i trzeba go nosić zgodnie z zaleceniami producenta (ICR 2012.6). Brak kasku albo numeru startowego na treningu, inspekcji czy w zawodach może skończyć się dyskwalifikacją (ICR 2025.4).

Utworzenie kolejności startowej zamyka listę. Od tej chwili nie można dopisać zawodnika ani zmienić nazwiska (ICR 3604). Zgłoszenie po terminie trzeba więc załatwić przed tym momentem.

Do eliminacji rozstawia się według listy WSPL albo punktów FIS. Remis punktowy rozstrzyga losowanie, a zawodnicy bez punktów są losowani za wszystkimi, którzy punkty mają (ICR 3501.1.2). O twoim heacie decydują więc punkty, zanim pojedziesz pierwszy przejazd.

Przy dwóch heatach lista dzielona jest wężykiem: heat 1 dostaje miejsca 1, 4, 5, 8, 9, heat 2 miejsca 2, 3, 6, 7, 10. Przy trzech heatach układ to 1, 6, 7, 12 oraz 2, 5, 8, 11 i 3, 4, 9, 10. Dzięki temu najlepsi z listy nie trafiają do jednego heatu.

Od Pucharu Kontynentalnego wzwyż każdy heat dzieli się na grupy po dziesięć osób według rozstawienia, a kolejność wewnątrz grupy jest losowana (ICR 3604.1.1). Na odprawie kapitanów jury ogłasza, czy pierwsza rusza grupa 1, czy 2.

W dalszych fazach dobre eliminacje dają późny start. W półfinale pierwsi jadą zawodnicy z niższymi miejscami w eliminacjach (ICR 3604.2). W finale big air dwa pierwsze przejazdy mają tę samą kolejność, a trzeci rusza w odwrotnej kolejności klasyfikacji po drugim przejeździe, więc lider jedzie ostatni (ICR 3604.3.1).

Faza daje wynik dopiero wtedy, gdy ukończono co najmniej dwa przejazdy (ICR 3502). Jeśli po pierwszym przejeździe wiatr przerwie zawody, faza nie ma jeszcze wyniku.

ICR zna trzy sposoby liczenia, a wybór ogłasza się na odprawie kapitanów.

• Lepszy z dwóch przejazdów: dwa przejazdy, liczy się wyższa nota (3502.1).
• Najlepszy z kilku: trzy przejazdy lub więcej, nadal liczy się jedna nota (3502.2).
• Dwa lub więcej najlepszych: sumuje się dwie lub więcej najwyższych not (3502.3). Ten format wolno stosować tylko w zawodach na jednej skoczni albo w krótkim slopestyle'u z jedną skocznią i jedną barierką, na poziomie FIS i niższym.

W big air liczonym jako dwa z trzech obowiązuje różnorodność. Dwa liczone triki muszą się różnić. Jeśli dwa razy ustoisz ten sam rodzaj triku, liczy się tylko wyższa nota, a niższa przepada (ICR 3502.3.1).

Co znaczy „inny trik”, ustala odprawa kapitanów. W wersji Clockwise / Counterclockwise decyduje kierunek obrotu. W wersji 2 of 4 Directions snowboardzista ma do wyboru frontside, backside, switch backside i switch frontside. W obu wersjach flip z dodanym obrotem o 180 stopni lub więcej liczy się jako trik obrotowy, a proste skoki to osobny rodzaj.

W Pucharze Świata finały halfpipe i slopestyle'u to lepszy z dwóch albo najlepszy z trzech przejazdów, a półfinał i finał big air to dwa najlepsze z trzech (przepisy Pucharu Świata 2026/27, art. 2.7).

Skróty przy przejazdach definiują ICR 2022 i 3703. Dwa z nich budzą najwięcej pytań zawodników i rodziców.

DNI to Does Not Improve, czyli „nie poprawia”. W fazie, w której liczy się najlepszy przejazd, przejazd słabszy od wcześniejszego nie jest oceniany i dostaje DNI (ICR 3703.4). W big air liczonym jako dwa z trzech DNI może też oznaczać powtórzony trik. Sędziowie widzieli przejazd, ale nie zmienił on klasyfikacji. DNI nie oznacza upadku ani zera.

Znaczenie DNS zależy od tego, kiedy nie wystartujesz. Kto po ogłoszeniu listy startowej nie stanie na starcie w ogóle, nie dostaje miejsca i trafia na osobną listę (ICR 3703.1.1). Kto opuści jeden przejazd, jest klasyfikowany według przejazdów, które pojechał (3703.1.2). Kto nie wystartuje w półfinale albo finale, zajmuje w tej fazie ostatnie miejsce (3703.1.3).

DSQ wyklucza z klasyfikacji wszystkich faz (ICR 3703.2). Powody wymienia ICR 2025, między innymi spóźnienie na start i przyjęcie pomocy z zewnątrz w trakcie przejazdu.

Każdy sędzia daje pełną liczbę od 0 do 100. Wynik przejazdu to średnia panelu obcięta po drugim miejscu po przecinku (ICR 3403). Trzej sędziowie z notami 65, 60 i 60 dają 185 / 3 = 61,666…, czyli na liście 61,66, a nie 61,67.

Liczba sędziów zmienia rachunek. Przy trzech, czterech lub pięciu sędziach liczą się wszystkie noty. Przy sześciu albo siedmiu odpada najwyższa i najniższa, a z pozostałych liczy się średnią (ICR 3403.2; podręcznik sędziów, pkt 9.1).

Upadek nie ma stałej kary. Sędzia najpierw ocenia, ile przejazd byłby wart z czystym lądowaniem, a potem odejmuje od tej noty. Przykład z podręcznika: przejazd wart 45 punktów po odjęciu 20 za poważny błąd przy lądowaniu daje 25 (podręcznik sędziów, pkt 11). Te przedziały dotyczą wyłącznie snowboardu.

Za co sędziowie przyznają punkty (wykonanie, trudność, wysokość, różnorodność, progresja), opisuje poradnik jak ocenia się snowboard.

Według ICR 3503 zawodnicy z równym wynikiem zajmują to samo miejsce. Nikt nie jedzie dodatkowego przejazdu. Na wydruku wyżej stoi zawodnik z wyższym numerem startowym, ale to tylko kolejność wpisu.

Remis na ostatnim miejscu dającym awans przepuszcza wszystkich remisujących. W kolejnej fazie startuje tylu dodatkowych zawodników, ilu remisuje ponad limit (ICR 3503.1, 3503.2.1). Gdy remis dotyczy bezpośredniego awansu do finału, więcej osób wchodzi do finału bezpośrednio, limit półfinału w tym heacie maleje o tę samą liczbę, a z półfinału do finału awansuje odpowiednio mniej zawodników (ICR 3503.2.2).

Jeśli pogoda przerwie finał po ukończonych eliminacjach, wynikiem końcowym zostaje ostatnia ukończona faza dla zawodników, którzy do niej awansowali, a ogłoszone nagrody pieniężne mogą zostać obniżone o 50% (ICR 3704).

W trakcie zawodów nie podchodź do stanowiska sędziów. Żaden zawodnik, trener ani kibic nie może zbliżać się do strefy sędziów ani kontaktować się z sędzią osobiście, telefonicznie czy SMS-em (podręcznik sędziów, pkt 7). Między heatami i po zawodach sędziowie odpowiadają na pytania w strefie mety.

Noty stają się oficjalne dopiero wtedy, gdy sędzia główny je sprawdzi i zatwierdzi. Przy zapytaniu sędzia główny i sędziowie przeglądają swoje zapisy, a nagranie może pochodzić tylko z transmisji telewizyjnej albo z kamer organizatora. Film nagrany przez twojego trenera nie zostanie wzięty pod uwagę.

Formalny protest rozpatruje jury według ICR 2026. Składa się go na piśmie, z uzasadnieniem i kaucją 100 CHF (albo kwotą ogłoszoną przez jury), zwracaną, gdy protest zostanie uwzględniony albo wycofany przed decyzją jury. W pozostałych przypadkach kaucja przepada na rzecz FIS (ICR 2026.4.4, 2026.4.5). Protest przeciw dyskwalifikacji, pomiarowi czasu albo decyzji jury można zgłosić ustnie.

Terminy są krótkie. Protest przeciw dyskwalifikacji trzeba złożyć w ciągu 15 minut od jej ogłoszenia. Błąd w obliczeniach zgłasza się po zawodach do FIS przez swój związek narodowy, w ciągu 48 godzin od zatwierdzenia punktów FIS (ICR 2026.3.7).

Protest mogą złożyć związki narodowe, trenerzy, kapitanowie drużyn i zawodnicy, ci ostatni w granicach przepisów danej konkurencji (ICR 2026.5). Pytania o trasę i triki zadaje się na odprawie kapitanów, gdzie każda reprezentacja słyszy tę samą odpowiedź.

Jeśli twoje zawody prowadzi JudgeMate, to, co widzisz jako zawodnik, zależy od ustawień kategorii u organizatora.

• Wyniki na żywo są na stronie wydarzenia w wynikach na żywo. Gdy organizator włączy zatwierdzanie przez sędziego głównego, tablica czeka, aż sędzia główny opublikuje przejazd. To ta sama zasada co w podręczniku sędziów, pkt 7.
• DNI ustawia sędzia, nigdy system, i dopiero od drugiego przejazdu. Nota tego sędziego odpada, noty pozostałych liczą się normalnie.
• Wynik przejazdu jest obcinany do dwóch miejsc po przecinku jak w ICR, więc 61,66 w JudgeMate zgadza się z oficjalną listą wyników FIS.
• Jeśli zgłosiłeś się z kontem JudgeMate, w kategorii widzisz swoje miejsce, sumę i noty z kolejnych przejazdów. Not poszczególnych sędziów tam nie ma.
• Ustawienie (regular/goofy) albo kod FIS może stać przy twoim nazwisku, jeśli organizator oznaczył to pole jako jawne.
• Gdy organizator włączy punkty pucharowe, obok wyniku pojawia się tabela FIS park & pipe (od 100 za 1. miejsce do 1 za 30.).

JudgeMate rozstrzyga remis przejazdami: najpierw najlepszy, potem drugi, potem best trick (jeśli jest), potem trzeci. ICR 3503 takiej dogrywki nie ma, więc w JudgeMate dwóch zawodników może dostać różne miejsca tam, gdzie ICR dałby im to samo. Zapytaj organizatora przed finałem, którą zasadę stosuje.

Kryteria oceny na poszczególnych przeszkodach opisuje strona snowboardu.