Jak punktuje się w siatkówce plażowej?

Siatkówka plażowa używa tego samego systemu rally scoring co siatkówka halowa — każda akcja kończy się punktem, niezależnie od tego, która drużyna serwowała. Jeśli drużyna serwująca wygra akcję, zdobywa 1 punkt i kontynuuje serwis. Jeśli drużyna przyjmująca wygra akcję, zdobywa 1 punkt i przejmuje serwis.

Akcja może zakończyć się, gdy: piłka uderzy w piasek wewnątrz boiska przeciwnika, piłka wyleci poza boisko, drużyna popełni błąd (dotknięcie siatki, cztery uderzenia, podwójny kontakt, podniesienie itp.) lub piłka dotknie anteny albo przeleci nad siatką poza anteną.

Przed wprowadzeniem rally scoringu siatkówka plażowa stosowała system side-out, w którym punkty mogła zdobywać wyłącznie drużyna serwująca. Przejście na rally scoring uczyniło mecze szybszymi, bardziej przewidywalnymi czasowo i bardziej atrakcyjnymi dla widzów — ta sama transformacja, która zmieniła siatkówkę halową w 1999 roku.

Szczegółowe porównanie z punktacją halową znajdziesz w naszym przewodniku po punktacji siatkówki halowej.

Jedną z najbardziej charakterystycznych cech siatkówki plażowej jest obowiązkowa zmiana stron w trakcie setów. W odróżnieniu od siatkówki halowej, gdzie drużyny zamieniają się stronami tylko między setami, w siatkówce plażowej drużyny zmieniają strony w trakcie każdego setu w regularnych odstępach punktowych.

Sety 1 i 2: Drużyny zamieniają się stronami co 7 punktów licząc sumę punktów obu drużyn. Zmiany następują, gdy łączna suma osiąga 7, 14, 21, 28 itd.

Set 3 (Tiebreak): Drużyny zamieniają się co 5 punktów — przy sumach 5, 10, 15, 20 itd.

Dlaczego zmiany stron? Siatkówka plażowa rozgrywana jest na świeżym powietrzu, gdzie warunki nigdy nie są równe po obu stronach boiska. Pozycja słońca może oślepiać graczy z jednej strony, kierunek wiatru może uprzywilejowywać lub utrudniać serwis i atak, a jakość piasku może się różnić między połowami boiska. Zmiana stron zapewnia, że żadna drużyna nie jest permanentnie poszkodowana warunkami środowiskowymi.

Podczas zmiany: Gra zatrzymuje się na krótko, gdy drużyny przechodzą na przeciwną stronę. Nie ma formalnego time-outu podczas zmiany — ma być szybką procedurą. Kolejność serwisu i wynik pozostają bez zmian; zmienia się tylko pozycja na boisku.

To ważny powód, dla którego siatkówka plażowa potrzebuje własnej tablicy wyników. Rytm zmian stron jest zasadniczo odmienny od siatkówki halowej i tworzy naturalne przerwy w przebiegu meczu.

Siatkówka plażowa ma surowsze standardy kontaktu z piłką niż halowa, co odzwierciedla format 2 na 2, gdzie pokrycie defensywne jest ograniczone, a luźna technika mogłaby dawać niesprawiedliwą przewagę ofensywną.

Zakaz kiwek otwartą dłonią: Najbardziej zauważalna różnica w przepisach to fakt, że gracze nie mogą używać kiwki otwartą dłonią (dinka). Przy kiwnięciu piłki ponad blokiem gracze muszą używać sztywnych palców (strzał "poke" lub "cobra") lub zaciśniętej pięści (strzał knykciami). Kiwki otwartą dłonią — gdzie gracz delikatnie popycha piłkę otwartą dłonią — stanowią błąd w siatkówce plażowej.

Surowsze egzekwowanie podwójnego kontaktu: Sędziowie są znacznie bardziej rygorystyczni wobec podwójnego kontaktu przy rozegraniu w siatkówce plażowej. Widoczna rotacja piłki przy rozegraniu może zostać odgwizdana jako podwójny kontakt, nawet jeśli piłka wydaje się schodzić z dłoni jednocześnie. Dlatego rozegrania w siatkówce plażowej często wykonuje się sposobem dolnym (przedramiona) zamiast górnym (palce) — eliminuje to ryzyko odgwizdania podwójnego kontaktu.

Wyjątek pierwszego kontaktu: Przy pierwszym kontakcie drużyny (przyjęcie zagrywki lub ostro uderzony atak) podwójny kontakt jest dozwolony — piłka może kontaktować wiele części ciała w jednej akcji. Ten wyjątek jest identyczny jak w siatkówce halowej.

Podniesienie/noszenie: Piłka musi być czysto uderzona, nie trzymana ani rzucona. Ta zasada jest taka sama jak w hali, a sędziowie stosują konsekwentną egzekucję w obu formatach.